Danıştay 13. Daire E.2021/2973 K.2022/2703

ve Ticaret Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. … KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü - …

İSTEMİN KONUSU

… İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun (Kurul) … tarih ve … sayılı kararıyla verilen idari para cezasının tahsili amacıyla davalı idarece düzenlenen … tarihli ve … takip numaralı ve … tarihli ve … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesi'nce, Dairemizin 01/11/2019 tarih ve E:2014/530, K:2019/3399 sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda.

Kurul'un … tarih ve … sayılı kararı ile davacı şirkete dağıtıcısı haricinde akaryakıt ikmali yaptığından bahisle 128.500,00-TL, akaryakıt tankeriyle akaryakıt istasyonu dışında seyyar pompa ile akaryakıt ikmali yaptığından bahisle 156.895,00-TL ve standartlara aykırı akaryakıt ikmali yaptığından bahisle 62.758,00-TL olmak üzere toplam 348.153,00-TL idari para cezası verildiği, anılan Kurul kararının iptali istemiyle açılan davanın Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin 25/05/2009 tarih ve E:2007/14978, K:2009/5722 sayılı kararı ile,

cezaî işlemin dayanağı olan 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin 08/02/2008 tarih ve 26781 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olan 5728 sayılı Kanun ile değiştirildiği ve ceza miktarlarında değişiklik yapıldığı, ihlâlin gerçekleşmesi nedeniyle para cezası uygulanması gerekmekte ise de, tahsil tarihinde lehe bir değişiklik söz konusu ise, lehe olan ceza miktarının göz önünde bulundurulması gerektiği belirtilerek davanın reddine karar verildiği, anılan kararın temyiz edilmeden kesinleştiği,

08/02/2008 tarih ve 26781 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 522. maddesi ile 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin yeniden düzenlendiği ve 9. maddede yer alan kısıtlamalara uyulmaması ve 5, 6, 7, 8, 16, 17 ve 18. maddelerin ihlâli hâlinde sorumlulara altıyüzbin Türk lirası idarî para cezası uygulanacağı; (b) bendinde, 4. madde hükümlerinin ihlâli hâlinde sorumlulara ikiyüzellibin Türk lirası idarî para cezası uygulanacağı kuralına yer verildiği; tahsil, tekerrür dışındaki zamanaşımı, artırma konularındaki düzenlemelere ise madde metninde yer verilmediği,

5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinde, davacının ihlâl tarihindeki ceza miktarları 642.500,00-TL, 784.477,00-TL ve 313.790,00-TL olmasına karşın, 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'la yeniden yapılan düzenleme sonucu 600.000,00-TL, 600.000,00-TL ve 250.000,00-TL olarak belirlendiği,

idari para cezasının hukukî anlamda kesinleşmesinden veya tahsil edilmesinden önce ceza miktarına yönelik mevzuatta bir değişiklik olması durumunda, idari para cezasının iptali gerekmemekle birlikte tahsil aşamasının lehe düzenlemeye uygun olarak yapılması gerektiği, davalı Vergi Dairesi Müdürlüğü'nce idarî para cezasının tahsili aşamasında ceza miktarlarında meydana gelen lehe değişiklik göz önünde bulundurularak 600.000,00-TL, 600.000,00-TL ve 250.000,00-TL olarak belirlenen ceza miktarlarının 1/5'i oranındaki 120.000,00-TL,

120.000,00-TL ve 50.000,00-TL'nin tahsili için toplam 290.000,00-TL tutarında ödeme emri düzenlendiği anlaşıldığından, dava konusu ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemler hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, cezanın zaman aşımına uğradığı, ceza miktarında yapılan değişiklik sonrasında idari para cezasının yeniden hesaplanarak tebliğ edilmesi gerektiği, Mahkeme kararının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.