Danıştay 13. Daire E.2021/4417 K.2023/3222

Dava konusu istem: Davacı hakkında 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun … tarih ve … sayılı kararı ile uygulanan 672.000,00-TL idari para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … ana takip dosya numaralı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce Dairemizin 02/05/2019 tarih ve E:2013/2762, K:2019/1479 sayılı bozma kararına uyularak yeniden yapılan inceleme üzerine verilen kararda; … isimli iş yeri için mükellefiyet tesisinde kullanılan ikametgâh senedindeki fotoğrafın ve belgelerdeki imzaların davacıya ait olmadığı, akaryakıt sektöründe faaliyet göstermeyen davacının Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu kararlarını takip etme yükümlülüğünün bulunmadığı, davacının mükellefiyet kaydının sahte belgelere dayalı olduğu yönünde ciddî delillerin bulunduğu,

ayrıca ödeme emrinin dayanağı olan idari para cezası uygulanmasına ilişkin işlemin yargı kararı ile iptaline hükmedildiği anlaşıldığından, söz konusu para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, ödeme emrinin Kabahatler Kanunu'na göre kesinleşen ve kesinleştiği hâlde ödenmeyen idari para cezasının tahsili amacıyla düzenlendiği, ödeme emrinin tebliğinin hukuka uygun olduğu, kesinleşen amme alacağı karşısında ödeme emri için yasada öngörülen dava açma koşullarının gerçekleşmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, temyize konu İdare Mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.