Danıştay 13. Daire E.2021/4621 K.2021/4529

Dava konusu istem: Dağıtıcı lisansı kapsamında faaliyet gösteren davacı şirketin bayisi olan “...İnşaat Nakliyat ve Petrol Ürünleri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.”ye ait akaryakıt istasyonunda 03/05/2017 tarihinde yapılan denetim sonucunda, bayisinde kurulu otomasyon sistemi ile ilgili olarak yükümlülükleri tam olarak yerine getirmediğinin tespit edildiğinden bahisle 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinin (3) numaralı alt bendi uyarınca 1.066.327,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu’nun (Kurul) ...tarih ve ...sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ....

İdare Mahkemesi'nce verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirketin bayisine ait akaryakıt istasyonunda 03/05/2017 tarihinde gerçekleştirilen denetimde, 01/02/2017-03/05/2017 tarihleri arasındaki bayi otomasyon bilgileri incelendiğinde otomasyon sisteminde 36.000 litrelik tutarsızlık olduğu, 2 nolu motorin tankına ait prob etrafına sarılmış bir poşet tespit edildiği, poşetin çıkartılması neticesinde sistemde 27 cm ve 2505 litre olarak görülen yakıt miktarının 93 cm ve 13.762 litreye yükseldiği, söz konusu tanka ait satış tabancalarının mühürlendiği,

istasyon yetkilisinin poşetin nasıl takıldığı konusunda bilgisinin olmadığını belirttiği, bu durumun tutanak altına alındığı ve tutanağı istasyon yetkilisinin de imzaladığı, bu durumda, dava dosyasında yer alan soruşturma raporu, davacının savunması ve diğer bilgi ve belgeler ile yukarıdaki mevzuat hükümlerinin birlikte incelenmesinden; motorin tankına ait prob etrafına poşet sarılarak otomasyon sistemine fiziki olarak müdahale edildiği hususunun sabit olduğu,

herhangi bir aykırılık bildiriminde de bulunulmadığı görüldüğünden, bu durumda istasyon otomasyon sisteminin doğru ve sağlıklı işletilmesinden ve Kurumun bu sisteme sağlıklı bir şekilde erişiminin sağlanmasından sorumlu olduğu açık olan dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirketin, bayisine ait akaryakıt istasyonunda otomasyon sisteminin doğru ve sağlıklı çalışmasını sağlayacak gerekli tedbirleri almadığı, bu kapsamda oluşan aykırılıkları zamanında gidermediği ve Kuruma bildirilmediği sabit olduğundan, davacı şirket hakkında idarî para cezası uygulanmasına ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ...Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, kesin ve somut veriler ortaya konulmadan ve herhangi bir ihtar uyarı yapılmadan doğrudan idarî para cezası verildiği, dağıtıcı firma olarak üzerilerine düşen sorumluluğun yerine getirildiği, üst sınırdan ceza verilmesinin gerekçelerinin ortaya konulamadığı, idarî para cezasının kesinleşmeden takibe konulduğu, söz konusu cezanın şirketin mahfına neden olacağı ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.