Danıştay 13. Daire E.2021/4986 K.2024/2345

Dava konusu istem: "... Mevkii, ...Köyü, Gediz/Kütahya" adresinde Kütahya İl Jandarma Komutalığı ekiplerince 28/11/2019 tarihinde yapılan denetimde, davacı kooperatif tarafından lisansız bayilik faaliyeti yapıldığından bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca 125.000,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ...sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararda. Kütahya İl Jandarma Komutanlığı personelince "Kütahya ili, Gediz ilçesi, ...

Köyü"nde ikamet etmekte olan H.C. isimli şahsın evi ve eklentisinde 28/11/2019 tarihinde yapılan aramada 639 litre akaryakıt (benzin) ele geçirilmesi üzerine ... sayılı tutanak düzenlenmek suretiyle bu durumun 29/11/2019 tarihinde davalı idareye bildirildiği, H.C. isimli şahıs tarafından, ele geçirilen akaryakıtın davacı kooperatife ait olduğunun, satış defteri bulunduğunun ve kooperatif üyeleri dışındaki kişilere de satış yapıldığının beyan edilerek söz konusu tutanağın imzalandığının anlaşıldığı;

ayrıca, davacı tarafından söz konusu akaryakıt alım satımı işinin kooperatif ana sözleşmesinde yer alan yetkiye istinaden gerçekleştirildiği belirtilmek suretiyle akaryakıt alım satımı yapıldığı hususunun davacı tarafından da ikrar edildiğinin görüldüğü; bu itibarla, davacı kooperatif tarafından 5015 sayılı Kanun kapsamında bayilik lisansı alınması gerektiren bir faaliyetin lisans alınmaksızın yapıldığı hususunun usulüne uygun olarak tespit edilmesi neticesinde eylemine uygun ceza ile tecziye edildiği anlaşıldığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Öte yandan, davacı kooperatif tarafından, ana sözleşmesinde yer alan düzenlemelere istinaden akaryakıt alım satımı yapıldığı ve faaliyetin ana sözleşmeye uygun olduğu ileri sürülmekte ise de kooperatif ana sözleşmesinde akaryakıt alım satımı hususunda yer alan düzenlemenin, ilgili mevzuata uygun olarak kullanılması şartıyla bir yetki verdiği şeklinde yorumlanması gerektiği ve ana sözleşmede yer alan düzenlemenin davacı şirketi 5015 sayılı Kanun'da yer alan düzenlemelerden muaf hale getirmeyeceği açık olduğundan davacının bu yöndeki iddialarına itibar edilmediği belirtilmiştir.

Ayrıca davacı tarafından ele geçirilen akaryakıtın mali karşılığı dikkate alındığında verilen cezanın fahiş olduğu ileri sürülmekte ise de lisansız bayilik faaliyeti yapılması fiili nedeniyle uygulanabilecek en alt sınırdan idari para cezası verildiği görüldüğünden bu iddianın da yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, kooperatif bünyesinde bulunan akaryakıtın irsaliyeli faturalar ile akaryakıt istasyonundan alındığı, söz konusu akaryakıtın ana sözleşmede belirlenen kooperatif amacı doğrultusunda kullanıldığı, bulunan akaryakıtın değeri göz önüne alındığında idari para cezasının orantısız ve fahiş olduğu, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.