Danıştay 13. Daire E.2021/5070 K.2022/2493

Dava konusu istem: Dağıtıcı lisansı sahibi davacıya ait araçtan, … İnşaat Gübre Otomotiv Turizm Gıda Sanayi Ticaret Ltd. Şti.'ye ait istasyonda LPG otogaz bayilik lisansı sahibi dava dışı … İnşaat Sanayi Ticaret Ltd. Şti.'ye ait araca dökme LPG ikmalinde bulunulduğundan bahisle 339.814,00-TL, … İnşaat Gübre Otomotiv Turizm Gıda Sanayi Ticaret Ltd. Şti.'ye ait istasyon sahası içerisinde araçtan araca LPG ikmali yapıldığından bahisle de 339.814,00-TL olmak üzere toplam 679.628,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun (Kurul) … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce, Dairemizin 11/03/2021 tarih ve E:2015/3710, K:2021/894 sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda; dağıtıcı lisansı sahibi davacıya ait … plakalı çekiciye bağlı … plakalı tankerden LPG otogaz bayilik lisansı sahibi. Petrol İnşaat San. Tic. Ltd.

Şti.'ye ait … plakalı tankere dökme LPG ikmali yapıldığı hususunun 20/12/2012 tarihli denetimde tespit edildiği, yapılan tespit dikkate alınarak davacı şirket hakkında dökme LPG ikmali yapılmak suretiyle 5307 sayılı Kanun'un 5. maddesinin dokuzuncu fıkrasının (a) bendinin (3) numaralı alt bendini ihlâl etmesi sebebiyle aynı Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca 339.814,00-TL idarî para cezası uygulandığı,

istasyon sahası içerisinde araçtan araca LPG ikmali yapılmasının kötüniyet ve tehlikeli eylem sonucunu doğuracak işlem olduğundan bahisle 5307 sayılı Kanun'un 4. maddesinin üçüncü fıkrasını ihlâl etmesi sebebiyle de aynı Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (4) numaralı alt bendi uyarınca 339.814,00-TL idarî para cezasının ayrıca uygulandığı,

davacının LPG otogaz faaliyeti yaparken otogaz istasyonlarına tüplü ve dökme LPG ikmali yapmamakla yükümlü olduğu ve bu eylemin 5307 sayılı Kanun'un 5. maddesinin dokuzuncu fıkrasının (a) bendinin (3) numaralı alt bendini ihlâl ettiği LPG'nin araçtan araca aktarılmasının doğal olarak bu fiilin işleniş biçimini oluşturduğu anlaşıldığından,

işlediği bir fiil ile birden fazla kabahatin oluşmasına sebebiyet veren davacı hakkında en ağır idarî para cezasının verilmesi gerekirken anılan Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (4) numaralı alt bendi uyarınca dava konusu 339.814,00-TL idarî para cezasının davacıya ayrıca uygulanmak suretiyle Kabahatler Kanunu'nun 15. maddesinin birinci fıkrasında yer alan fikrî içtima kuralının ihlâl edildiği,

davacının fiilinin dökme LPG ikmalinde bulunmak üzere tek bir fiil olarak ele alınması gerekirken iki ayrı fiil olarak değerlendirilmesinin mümkün bulunmaması karşısında, davalı idarece davacının bu fiili nedeniyle 339.814,00-TL idarî para cezası verilmekle yetinilmesi gerekirken, bunun yanında ayrıca 339.814,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu idari para cezasına dayanak denetim tutanağında davacının dökme LPG ikmali yaptığı ve ayrıca araçtan araca LPG ikmali yapılarak tehlikeli eylemde bulunulduğu hususunun sabit olduğu, bu nedenle hukuksal anlamda tek fiilden söz edilemeyeceğinden fikri içtima hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.