Danıştay 13. Daire E.2022/1658 K.2022/2776

Otomotiv Akaryakıt Kuyumculuk Sanayi Ticaret Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait LPG otogaz istasyonunda mevzuatta belirlenen niteliklere haiz sorumlu müdür çalıştırılmadığının tespit edildiğinden bahisle 83.838,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali ve ödenen 62.879,25-TL'nin iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; denetimin yapıldığı 09/03/2015 tarihi saat 11:45 itibarıyla sorumlu müdür belgesinin ibraz edilemediği, Noterlikçe tanzim edilen sorumlu müdür tip sözleşmesinin denetim tarihinde imzalanmasına rağmen, sorumlu müdür eğitim sertifikasının denetim tarihinden sonraki tarih olan 11/03/2015 tarihinde alındığı anlaşıldığından, davacı şirkete ait LPG otogaz istasyonunda sorumlu müdür belgesine sahip sorumlu müdür çalıştırılmadığından bahisle tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesi'nce, Dairemizin 26/05/2021 tarih ve E:2019/1264, K:2021/1889 sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda; … tarih ve … sayılı Kurul kararı ile, "İstasyonda sorumlu müdür belgesine sahip sorumlu müdür çalıştırılmaması" fiilinin niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiiller arasında sayıldığı, 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinde yer verilen idari para cezalarına ilişkin fiillerden Kurul tarafından belirlenen "niteliği itibarıyla düzeltme imkânı olanlar" için otuz günlük süre içerisinde aykırılığın giderilmesi,

aksi hâlde hakkında geçici durdurma yapılabileceğinin ihtar edileceğine ilişkin düzenlemenin, idari para cezaları yönünden cezalandırılmadan önce hukuka aykırı davranışta bulunan kişi veya kişilere hukuka aykırı durumun ortadan kaldırılması için tanınmış bir imkân olduğu, bu yönüyle ihtarın kişinin cezalandırılabilmesine ilişkin bir ön koşul teşkil ettiği, anılan Kanun değişikliği lehe kanun hükmü niteliğini taşıdığından,

düzenleyici Kurul kararıyla niteliği itibarıyla düzeltme imkânı olan fiiller arasında sayılan sorumlu müdür belgesine sahip sorumlu müdür çalıştırılmaması fiili sebebiyle davacıya verilen idari para cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 4. fıkrası uyarınca dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, 7164 sayılı Kanun ile 5307 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 8. maddede niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiiller için uygulanan "ihtar" müessesesinin, bu maddenin yürürlüğe girmesinden önce alınmış Kurul kararlarına uygulanamayacağı, davacı hakkında uygulanan idari para cezasının anılan geçici maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce tesis edildiği, Kanun maddesindeki değişikliğin ceza miktarını değiştirmediği ve idari yaptırımın uygulanma usulüne ilişkin olduğu, bu nedenle lehe hüküm niteliğinde olmadığı ve geriye yürütülemeyeceği, dava konusu işlemin usul ve yasaya uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.