Danıştay 13. Daire E.2022/1928 K.2022/2495

Dava konusu istem: Dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirkete ait … plakalı tanker üzerinde davacı şirket dışında başka dağıtıcıya ait amblemlerin bulunduğunun tespit edildiğinden bahisle 5307 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 2. fıkrası ile 5. maddesinin (a) fıkrasının (4) numaralı alt bendine aykırılık sebebiyle aynı Kanun'un 16. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendinin (4) numaralı alt bendi uyarınca 380.715,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; olayda, dağıtıcı lisansı sahibi olan davacı şirket adına kayıtlı araçta kendi markası ve unvanı ile ambleminin bulunması gerekmekte iken davacı şirketin söz konusu yükümlülüğünü yerine getirmeyerek mevzuata aykırı hareket ettiği açık olduğu bu eylemi nedeniyle 5307 sayılı Kanun'da öngörülen idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ...

İdarî Dava Dairesi'nce, Dairemizin … tarih ve E:…, K:… sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda; … tarih ve … sayılı Kurul kararı ile, "Otogaz istasyonlarına LPG ikmalinin kendi mülkiyeti veya tasarrufu altındaki tescilli markasını, unvanını ve amblemini taşıyan teknik düzenlemelere uygun araçlar ile yapılmaması" fiilinin niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiiller arasında sayıldığı, 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinde yer verilen idari para cezalarına ilişkin fiillerden Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu tarafından belirlenen "niteliği itibarıyla düzeltme imkânı olanlar" için otuz günlük süre içerisinde aykırılığın giderilmesi,

aksi hâlde hakkında geçici durdurma yapılabileceğinin ihtar edileceğine ilişkin düzenlemenin, idari para cezaları yönünden cezalandırılmadan önce hukuka aykırı davranışta bulunan kişi veya kişilere hukuka aykırı durumun ortadan kaldırılması için tanınmış bir imkân olduğu, bu yönüyle ihtarın kişinin cezalandırılabilmesine ilişkin bir ön şart teşkil ettiği ve söz konusu fiilleri işleyenler bakımından daha önce fiilin sabit görülmesi hâlinde doğrudan idari para cezasına muhatap oldukları dikkate alındığında, anılan Kanun değişikliği lehe kanun hükmü niteliğini taşıdığından,

lehe kanun hükümleri uyarınca ihtar müessesesi kapsamında değerlendirilen otogaz istasyonlarına LPG ikmalinin kendi mülkiyeti veya tasarrufu altındaki tescilli markasını, unvanını ve amblemini taşıyan teknik düzenlemelere uygun araçlar ile yapılmaması fiili sebebiyle davacıya verilen idari para cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, ... İdare Mahkemesi'nce verilen kararın kaldırılmasına ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 4. fıkrası uyarınca esastan incelenen davada, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu, 7164 sayılı Maden Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve Kanın Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile getirilen ''ihtar'' müessesinin bu Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce alınmış Kurul kararlarına uygulanmasının mümkün olmadığı ve "lehe hüküm" niteliği taşımadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.