Danıştay 13. Daire E.2022/2369 K.2023/2319

Dava konusu istem: "... Mahallesi, ... Caddesi, Yalıköy-Fatsa/ORDU" adresinde ... tarih ve ... sayılı LPG otogaz bayilik lisansı kapsamında faaliyet gösteren davacı şirkete ait LPG otogaz istasyonunda 27/03/2013 tarihinde yapılan denetimde istasyonda sorumlu müdür çalıştırılmadığının tespit edildiğinden bahisle 5307 sayılı Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Kanunu'nun 16. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi ve Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Kanunu ve Elektrik Piyasası Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 16. maddesi uyarınca davacı şirkete 73.263,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce Dairemizin ... tarih ve E:..., K:... sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda; sorumlu müdür çalıştırma yükümlülüğünün ihlâli hâlinde, 5307 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik öncesi dönemde ilgililer hakkında doğrudan idarî para cezası uygulanırken, anılan kanun değişikliğinden sonra söz konusu fiilin niteliği itibarıyla düzeltilebilecek fiiller arasında yer aldığı ve anılan fiili işleyenlerin doğrudan idarî para cezasına muhatap olmayıp, öncelikle aykırılığın giderilmesi hususunda ihtar edilmelerinin öngörüldüğü,

ihtarın gereğinin yerine getirilmesi hâlinde idarî para cezası verilemeyecek olması nedeniyle, kanun değişikliğinin doğrudan maddî hukuka yönelik etki ve sonuçlarının da bulunduğu, geçmişe etkili olarak uygulanması gerektiği anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuki isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, 7164 sayılı Kanun ile 5307 sayılı Kanun'un, dava konusu işleme dayanak alınan kuralın yer aldığı idarî para cezasına ilişkin müeyyideleri içeren 16. maddesi ile idarî yaptırımları ve bunların yürütülme usullerini içeren 17. maddesinin değiştirildiği, bu değişikliklere yönelik geçiş hükümlerinin Geçici 8. maddesiyle düzenlendiği, 5307 sayılı Kanun'un 17. maddesinde yapılan değişiklik ile ihtar müessesesinin getirildiği,

5307 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi, uyarınca ihtar müessesesinin söz konusu kuralın yürürlüğe girmesinden önce alınan Kurul kararlarına uygulanamayacağı, ayrıca kanun değişikliğinin mevcut fiilin idarî para cezası gerektiren bir fiil olmaktan çıkarılmadığı ve mevcut cezanın miktarında azalmaya neden olmadığı, ihtar düzenlemesinin lehe hüküm niteliği taşımadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştay'ın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır. Aktarılan kurallar göz önünde bulundurulduğunda, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri, Dairemizin bozma kararındaki esaslara uyularak verilen temyize konu Mahkeme kararının kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.