Danıştay 13. Daire E.2022/3249 K.2023/3171

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait LPG otogaz istasyonunda 14/12/2012 ve 20/12/2012 tarihlerinde yapılan denetimlerde iki farklı dağıtıcı lisansı sahibi firmaya ait tankerlerden şirkete ait araca dökme LPG ikmalinde bulunulduğundan bahisle 14/12/2012 tarihli tespite yönelik olarak 339.814,00-TL, araçtan araca LPG ikmali yapılmasının kötüniyet veya tehlikeli eylem sonucunu doğuracak işlem olduğundan bahisle 339.814,00-TL.

20/12/2012 tarihli tespite yönelik olarak dökme LPG yapıldığından bahisle 339.814,00-TL, araçtan araca LPG ikmali yapılmasının kötüniyet veya tehlikeli eylem sonucunu doğuracak işlem olduğundan bahisle 339.814,00-TL olmak üzere toplam 1.359.256,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun … tarih ve … sayılı kararının iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesi'nce, Dairemizin 11/03/2021 tarih ve E:2016/4569, K:2021/893 sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda; idari para cezalarının dayanağı olan her iki fiilin davacıya ait araca LPG ikmali sağlamak üzere oluşturulan tek bir fiil olarak ele alınması gerektiği, ayrı ayrı fiil olarak değerlendirilmesinin mümkün bulunmaması karşısında, davalı idarece işlediği bir fiil ile birden fazla kabahatin oluşmasına sebebiyet veren davacı hakkında en ağır idarî para cezasının verilmesi gerekirken,

Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca 339.814,00-TL'nin her bir fiil için ayrı ayrı olmak üzere toplam 679.628,00-TL idarî para cezasının davacıya ayrıca uygulanmak suretiyle Kabahatler Kanunu'nun 15. maddesinin birinci fıkrasında yer alan fikrî içtima kuralının ihlâl edildiği;

bu itibarla, davacının bu eyleminin iki ayrı fiil olarak değerlendirilmesinin mümkün bulunmaması karşısında, davalı idarece davacıya 14/12/2012 tarihli tespit için ayrı 20/12/2012 tarihli tespit için ayrı olmak üzere araçtan araca LPG ikmali yapılmasının kötüniyet ve tehlikeli eylem sonucunu doğuracak işlemden her bir tespit için ayrı ayrı 339.814,00-TL olmak üzere toplamda 679.628,00-TL idarî para cezası verilmekle yetinilmesi gerekirken, bunun yanında ayrıca 679.628,00-TL daha idarî para cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Öte yandan, Kurul tarafından karara bağlanmış, ancak tahsilatı tamamlanmamış idarî para cezalarının, işlenen fiil için 5307 sayılı Kanun'un 7164 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik 16. maddesinde daha düşük bir idarî para cezası uygulanması öngörülmüş ise asgarî maktu hadden tahsil edilmesi vergi dairesine bir görev olarak verildiği, ilgili vergi dairesinin kanunen üstlendiği bu görevi yerine getirmesi açısından önemli olan hususun, idarî para cezasının keşinleşmesi değil, tahsilatının tamamlanmamış olması olduğu, dolayısıyla söz konusu düzenlemenin, tamamen tahsilat aşamasına özgü bir kural niteliğinde olduğu,

idarî para cezasının iptali istemiyle dava açılsın veya açılmasın, bu kuralın tahsilatı tamamlanmamış idarî para cezalarına uygulanması vergi dairesi açısından bir zorunluluk olduğu, ilgili vergi dairesinin dava açılıp açılmadığına bakılmaksızın tahsilatı tamamlanmamış idarî para cezasının miktarında lehe bir değişiklik varsa bunu tespit etmekle ve uygulamakla yükümlü bulunduğu; idarî para cezasının miktarında lehe olan değişikliğin tahsilat aşamasında vergi dairesince dikkate alınacağı belirtilmiştir.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dökme LPG ikmali için ilgili tesisatın bulunmasının zorunlu olduğu, dağıtıcıların dökme LPG sözleşmesi akdetmeksizin kullanıcılara dökme LPG satışı yapamayacakları, LPG'nin araçtan araca ikmalinin tehlikeli eylem olarak değerlendirildiği, bu kuralları ihlâl eden davacıya yönelik idari para cezası verilmesine ilişkin Kurul kararının mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır. Aktarılan kurallar göz önünde bulundurulduğunda, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri, Dairemizin bozma kararındaki esaslara uyularak verilen temyize konu Mahkeme kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.