Danıştay 13. Daire E.2022/3286 K.2023/2794

Dava konusu istem: "… Kümesi Sokağı, No:.., … Mevkii, … Köyü Yalvaç/ISPARTA" adresinde … tarih ve … sayılı bayilik lisansı kapsamında faaliyet gösteren davacı şirkete ait istasyonda 16/10/2017 tarihinde yapılan denetimde LPG yetkili personel belgesi olmayan personel çalıştırıldığı tespit edildiğinden bahisle 5307 sayılı Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Kanunu'nun 16. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca davacı şirkete 91.907,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı şirkete ait LPG otogaz istasyonunda 16/10/2017 tarihinde yapılan denetimde düzenlenen tutanakla, M.B.'nin LPG Yetkili Personel Belgesi olmaksızın dolum personeli olarak çalıştığının tespit edildiği, her ne kadar denetim sırasında LPG dolumu yapan anılan kişiye ait yetkili personel belgesi bulunmasa da bu kişinin LPG Yetkili Personel kursuna kayıt formu ve kurs ücretinin ödenmesine dair makbuzun sunulduğunun görüldüğü, dosyaya sunulan belgelerden istasyonda söz konusu belgeye sahip olan dört personelin bulunduğunun anlaşıldığı,

denetim anında anılan belgeye sahip personelin anlık olarak orada bulunmamasından (diğer bir ifade ile arızi sebeplerden) dolayı tutanakta adı geçen kişinin dolum yapmış olmasının istasyonda LPG Yetkili Personel Belgesi olmayan personel çalıştırıldığı anlamına gelmeyeceği, bu itibarla, davacı şirkete idarî para cezası verilmesine ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi …. İdari Dava Dairesi'nce, Dairemizin … tarih ve E:…, K:… sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda.

5307 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik uyarınca alınan … tarih ve … sayılı Kurul kararıyla niteliği itibarıyla düzeltme imkânı olan fiiller arasında sayılan "LPG dolumu/ikmali yapılan bir tesiste çalışan ve ilgili SGK hizmet döküm listesinde yer alan kişilerden en az birinin LPG Yetkili İşletme Personeli Sertifikası olduğu hâlde söz konusu sertifika sahibi olmayan başka bir çalışanın dolum/ikmal yapması" fiili nedeniyle ihtarda bulunma şartının yerine getirilmesi ve lehe kanun niteliği taşıyan söz konusu kuralın davacıya da uygulanması zorunlu iken, bu duruma aykırı bir şekilde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk,

dava konusu işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararında ise sonucu itibarıyla hukukî isabetsizlik bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, davalının istinaf başvurusunun yukarıda belirtilen gerekçeyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, 7164 sayılı Kanun ile 5307 sayılı Kanun'un, dava konusu işleme dayanak alınan kuralın da yer aldığı idarî para cezasına ilişkin müeyyideleri içeren 16. maddesi ile idarî yaptırımları ve bunların yürütülme usûllerini içeren 17. maddesinin değiştirildiği, bu değişikliklere yönelik geçiş hükümlerinin Geçici 8. maddede düzenlendiği, 5307 sayılı Kanun'un 17. maddesinde yapılan değişiklik ile ihtar müessesesinin getirildiği,

5307 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca ihtar müessesesinin söz konusu kuralın yürürlüğe girmesinden önce alınan Kurul kararlarına uygulanamayacağı, ayrıca kanun değişikliği ile mevcut fiilin idarî para cezası gerektiren bir fiil olmaktan çıkarılması veya mevcut cezanın miktarında azalmaya neden olması söz konusu olmadığından ihtar düzenlemesinin lehe hüküm niteliği taşımadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır. Aktarılan kurallar göz önünde bulundurulduğunda, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri, Dairemizin bozma kararındaki esaslara uyularak verilen temyize konu Mahkeme kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.