Danıştay 13. Daire E.2022/3737 K.2025/221

Dava konusu istem: Doğal gaz dağıtım lisansı sahibi davacı şirketin, Şubat-Mart-Nisan 2020 tarihlerinde müşterinin mekanik sayaç endeksinin mevzuatta belirlenen zaman aralığından fazla sapma olacak şekilde okunduğundan bahisle 4646 sayılı Doğal Gaz Piyasası Kanunu'nun 9. maddesinin 1. fıkrası uyarınca ihtar edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı şirketin dağıtım bölgesi içerisinde ikamet etmekte olan bazı tüketiciler tarafından davalı idareye başvuruda bulunularak, doğal gaz sayaçlarının doğal gaz piyasası mevzuatında belirlenmiş asgari okuma süresinden daha uzun sürede okunarak yüksek doğal gaz faturası tahakkuk ettirildiği yolunda şikayetlerde bulunulduğu,

söz konusu fiilin Doğal Gaz Dağıtım ve Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 48. maddesinin birinci fıkrasına aykırı olduğu değerlendirildiğinden yapılan soruşturma neticesinde davacı şirketin, Şubat-Mart-Nisan 2020 tarihlerinde müşterinin mekanik sayaç endeksinin mevzuatta belirlenen zaman aralığından fazla sapma olacak şekilde okunması fiilini işlediği sonucuna varılarak dava konusu Kurul kararının tesis edildiği;

Şubat-Mart-Nisan 2020 dönemlerinde doğal gaz sayaçlarının mevzuatta belirlenen zaman aralığından fazla sapma olacak şekilde okunduğu hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, bahsi geçen dönemlerin pandemi sürecine denk geldiği ve bu dönemin olağanüstü bir dönem olduğu dikkate alındığında, sürelerde yaşanan gecikmelerin mücbir sebep kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, ancak Doğal Gaz Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin 46. maddesinde belirtildiği üzere, mücbir sebep durumunda yükümlülüklerin ertelenmesi kararının verilebilmesi için, lisans sahibi tüzel kişinin mücbir sebebin başlama tarihini, mahiyetini,

yükümlülüklerine olan etkilerini ve mümkün olması halinde etkilerin tahmini giderilme süresini içeren başvurusunu, mücbir sebebin başlama tarihinden itibaren onbeş gün içerisinde Kuruma yazılı olarak bildirmesinin zorunlu olduğu, davacı şirketin Kuruma bu yönde herhangi bir başvuru yapmadığı anlaşıldığından, dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, pandemi gibi bir olgunun idareye bildirilmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin haklı bulunulmasının mümkün olmadığı, somut olayın özelliği dikkate alındığından böyle bir başvurunun yapılmasına gerek olmadığı, Doğal Gaz Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin 46. maddesinin şirketlere özel mücbir sebep hallerini düzenlediği, idarenin inisiyatif almadığı bir olağanüstü durumda ihmalin sonucunun üzerilerine bırakılmaması gerektiği, dava konusu Kurul kararına konu fiilin süreklilik arz etmediği, abonelerin herhangi bir zararının oluşmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, pandemi nedeniyle ülkece zor günler geçirilen bir dönemde müşterilerin yüklü tutardaki faturalar ve bu faturaların ödenmemesi nedeniyle gaz arzlarının kesileceği endişesiyle büyük bir panik yaşanmasına neden olunduğu, söz konusu durumun Kuruma bildirilmiş olması halinde yaşanan panik havasının önüne geçilecek önlemlerin alınmasının mümkün olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.