Danıştay 13. Daire E.2022/4375 K.2022/4906

Dava konusu istem: … sayılı LPG otogaz bayilik lisansı kapsamında faaliyet gösteren davacı şirkete ait akaryakıt istasyonunda 09/09/2015 tarihinde yapılan denetimde, mevzuatta belirlenen nitelikleri haiz sorumlu müdür çalıştırılmadığının tespit edildiğinden bahisle 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi ile 2015 Yılında Uygulanacak Para Cezaları Hakkında Tebliğ uyarınca 83.839,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararın iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı şirkete ait akaryakıt istasyonunda 09/09/2015 tarihinde yapılan denetimde, LPG Sorumlu Müdür Belgesi'nin mevcut olduğu, ancak sorumlu müdür belgesinin ibraz edilmediğinin tutanağa bağlandığı, … tarih ve … sayılı Kurul kararıyla doğrudan soruşturma açılmasına karar verildiği, yapılan soruşturma neticesinde … tarih ve … sayılı soruşturma raporunun düzenlendiği, 23/04/2016 tarihli dilekçe ile davacının savunmasının alındığı,

dava konusu … tarih ve … sayılı Kurul kararıyla davacı şirkete ait akaryakıt istasyonunda, mevzuatta belirlenen nitelikleri haiz sorumlu müdür çalıştırılmadığından bahisle 83.839,00-TL idari para cezası verilmesi üzerine bu işlemin iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı;

Denetimin yapıldığı 09/09/2015 tarihinde, ... ile yapılmış bir sorumlu müdür sözleşmesi olmasına rağmen, sorumlu müdür sözleşmesinin TMMOB'ye sunularak tanzim edilmiş bir sorumlu müdür belgesinin bulunmadığı sabit olduğundan, davacıya 83.839,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu ...

İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın, davacı vekilinin bildirilen adresine normal tebligat yoluyla 24/01/2018 tarihinde davacı vekilinin adliyede olduğu şerhi düşülerek, daimi çalışanı … imzasına tebliğ edildiği ancak bu kararın taraflarca temyiz edilmeyerek kesinleştiği, daha sonra davacı vekili tarafından düzenlenen ve Mahkeme kaydına da 20/07/2022 tarihinde giren aynı tarihli istinaf başvuru dilekçesi ile söz konusu Mahkeme kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulduğu,

bu durumda, 30 günlük yasal istinaf başvuru süresi tüketildikten yaklaşık dört yıl sonrasında, 20/07/2022 tarihinde verilen dilekçe ile yapılan istinaf başvurusunun süre aşımı nedeniyle incelenme olanağı bulunmadığından, davacı tarafın istinaf başvurusunun süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 24/01/2018 tarihli tebliğ mazbatasında adı geçen ...'un Av. …'ın çalışanı olduğu, ancak mazbatadaki imzanın ...'a ait olmadığı, dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu, dava konusu idari para cezasının kesinleşmesi sonrasında düzenlenen 11/07/2022 tarihli ödeme emriyle gerekçeli karardan haberdar oldukları, dolayısıyla sürenin buna göre değerlendirilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.