Danıştay 13. Daire E.2022/486 K.2022/2195

Dava konusu istem: LPG otogaz bayilik lisansı kapsamında faaliyet gösteren davacıya ait istasyonda 27/09/2016 tarihinde yapılan denetimde "LPG Yetkili Personel Belgesi olmayan personel çalıştırıldığının" tespit edildiğinden bahisle, 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 88.517,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun (Kurul) … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacıya ait istasyonda 27/09/2016 tarihinde yapılan denetimde, LPG faaliyetlerinde eğitim sertifikası bulunmayan personel çalıştırıldığının tespit edilerek bu hususun tutanağa bağlandığı, denetim tarihi itibarıyla istasyonda eğitim sertifikası bulunmayan personel çalıştırıldığının açık olduğu, usulüne uygun soruşturma yürütülerek davacı şirketin savunma yapmasının istenildiği, davacı şirketin sertifikası olmayan personel çalıştırdığı hususunu kabul ettiği, bu durumda, sübuta eren fiili nedeniyle davacıya 88.517,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı;

Öte yandan, davacı vekili tarafından, LPG Yetkili Personel Belgesi'nin sonradan temin edildiği, bu nedenle dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ifade edilmişse de, tutanak tarihinden sonra belge almış olmanın önceden tesis edilmiş olan işlemi kusurlandırmayacağı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; Dairemizin … tarih ve E:…, K:… sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda;

5307 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik uyarınca alınan düzenleyici Kurul kararıyla niteliği itibarıyla düzeltme imkânı olan fiiller arasında sayılan "LPG dolumu/ikmali yapılan bir tesiste çalışan ve ilgili SGK hizmet döküm listesinde yer alan kişilerden en az birinin LPG Yetkili İşletme Personeli Sertifikası olduğu hâlde söz konusu sertifika sahibi olmayan başka bir çalışanın dolum/ikmal yapması" fiili nedeniyle idarî para cezası verilmeden önce ihtarda bulunma şartının yerine getirilmesi ve lehe kanun niteliği taşıyan söz konusu kuralın,

ilgili SGK hizmet döküm listesinde yer alan ... isimli çalışanın denetim tarihinde LPG Yetkili Personel Belgesi'nin mevcut olduğundan davacıya da uygulanması zorunluluğu karşısında, dava konusu işlemde hukuka uygunluk, davanın reddi yolunda verilen İdare Mahkemesi kararında ise hukuki isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile ... İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın kaldırılmasına, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun değişik 45. maddesinin 4. fıkrası uyarınca esastan incelenen davada, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, kendilerinin harçtan muaf oldukları ve aleyhlerine harca hükmedilemeyeceği, 7164 sayılı Maden Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un ile getirilen “ihtar” müessesinin anılan Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce alınmış Kurul kararlarına uygulanmasının mümkün olmadığı ve "lehe hüküm" niteliği taşımadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.