Danıştay 13. Daire E.2022/744 K.2022/2594

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait ... logosuyla yayın yapan televizyon kanalında, 13/10/2008 tarihinde yayınlanan Ana Haber bülteninde mülga 3984 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanun'un 4. maddesinin 1. fıkrasının (z) bendinin tekraren ihlâl edildiğinden bahisle aynı Kanun'un 33. maddesinin 2. fıkrası uyarınca 250.000,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davada verilen yargı kararı gereğince davacı şirket adına 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un 32. maddesinin 2. fıkrası gereğince 69.177,00-TL idarî para cezası

verilmesine ilişkin Radyo ve Televizyon Üst Kurulu'nun (Kurul) ... tarih ve ... no.lu toplantısında alınan 23 sayılı karar ile bu işlemin bildirimine yönelik ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce Dairemizin 03/12/2019 tarih ve E:2014/284, K:2019/3970 sayılı kararına uyularak verilen kararda; uyuşmazlığa konu ihlâl nedeniyle davacı şirkete verilen 250.000,00-TL idari para cezasının iptali istemiyle açılan davada, davanın reddi yolundaki Mahkeme kararının, 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un 32. maddesinin davacı lehine olup olmadığı araştırılarak karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmesi üzerine ...

İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı bozmaya uyma kararıyla, yeni getirilen düzenlemenin davacı lehine olduğu sonucuna varılarak dava konusu işlemin iptaline karar verildiği, Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin 02/01/2018 tarih ve E:2013/627, K:2018/16 sayılı kararıyla da davacı şirkete ait ...

TV logolu televizyon kanalının 2008 yılının Eylül ayına ilişkin aylık net reklam geliri tutarının 6.917.739,30-TL olduğu, sponsorluk gelirinin ise 190.875,00 TL olduğu, ihlâlin tespit edildiği aydan bir önceki aydaki brüt ticari iletişim gelirinin yüzde birinden yüzde üçüne kadar idarî para cezası verilebileceği, Mahkemenin davacı şirkete asgari 10.000,00-TL idari para cezası verilebileceğine yönelik tespitinde hukuki isabet bulunmadığı belirtilerek,

yeni getirilen düzenlemenin lehe olduğundan bahisle söz konusu işlemin iptaline ilişkin kararda sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmediği gerekçesine yer verilmek suretiyle anılan kararın onanmasına karar verildiği, bu durumda, dosyada bulunan davacı şirkete ait 2008 yılı Eylül ayı "Reklam Gelirleri Üst Kurul Payı Beyannamesi" ve "Dökümlü Brüt Reklam Gelir Tablosu" ile Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin 02/01/2018 tarih ve E:2013/627, K:2018/16 sayılı kararı birlikte değerlendirildiğinde, davalı idare tarafından,

yargı kararının uygulanmasını teminen lehe kanun olan 6112 sayılı Kanun'un 32. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacı şirketin Eylül 2008 dönemi ticari işletişim gelirinin %1 oranında davacı şirkete idari para cezası verilmesine ilişkin olarak tesis edilen dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 6112 sayılı Kanunun lehlerine olduğu, bunun uygulanması gerektiği, brüt ticari iletişim gelirlerinin 691.773,94-TL olduğu buna göre ancak 10.000,00-TL idari para cezası verilebileceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, yargı kararının uygulanması için tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.