Danıştay 13. Daire E.2023/1178 K.2023/1932

Dava konusu istem: 7318 sayılı Vergi Usul Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2. maddesi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 257. maddesinin 1. fıkrasına eklenen 8 numaralı bent uyarınca, 02/09/2021 tarihi itibarıyla yayımlanarak yürürlüğe giren 531 sıra no'lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği gereğince davacının teminat yükümlülüğünü yerine getirmediğinden bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 20. maddesinin 2. fıkrasının (h) bendi uyarınca faaliyetinin teminat verilinceye kadar geçici olarak durdurulmasına ilişkin … tarih ve … seri nolu mühürleme tutanağının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı şirket tarafından Bartın ili,. Mahallesi, …. Caddesi, No:… adresinde bulunan akaryakıt istasyonu için ilk olarak 03/08/2011 tarihinde lisans alındığı, ancak bu lisansın 29/03/2021 tarihinde iptal edildiği, akabinde 02/04/2021 tarihinde tekrar bayilik lisansı alındığı, ancak 23/11/2021 tarihinde bu lisansın da iptal edildiği,

dava konusu işlem tarihinde de geçerli olan bayilik lisansını ise 26/11/2021 tarihinde aldığı ve faaliyetine devam ettiği, bayilik lisansı olanlardan faaliyetlerine devam edenlerin 2021 yılı için 100 milyon Türk lirasından fazla olmamak üzere, bir önceki hesap dönemine ilişkin olarak verilen yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannamesi ile bildirilen yıllık brüt satışları toplamının %1’i oranında ve her yıl hesap döneminin kapandığı ayı izleyen beşinci ayın sonuna kadar teminat vermeleri gerektiği,

yeni işe başlayanların ise 2021 yılı için 1 milyon Türk lirasını lisanslara sahip oldukları tarihten itibaren bir ay içerisinde yatırmaları gerektiği, davacı şirketin bayilik lisanslarının iki kez sonlandırıldığı ve en son lisansını da 26/11/2021 tarihinde aldığı gözetildiğinde faaliyetlerinin kesintiye uğradığı,

bu nedenle Kanun'da yer alan "faaliyeti devam edenler" ve Tebliğ'de yer alan "faaliyetlerine öteden bu yana devam eden" kapsamında değerlendirilemeyeceği açık olduğundan, 5015 sayılı Kanun'un 20. maddesinin (h) bendi uyarınca faaliyetinin durdurulmasına ilişkin … tarih ve … seri nolu mühürleme tutanağına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, aynı adreste 2011 yılından itibaren aynı faaliyette bulunduğu, önceki lisanslarının iptal edilmesinin süregelen faaliyetlerini kesintiye uğratmadığı, dolayısıyla yeni lisans alan kategorisinde değerlendirilmesinin yanlış olduğu, kaldı ki getirilen düzenleme ile yeni lisans alanlara dahi 31/05/2022 tarihine kadar teminat yükümlülüğünü yerine getirme hakkı tanındığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.