Danıştay 13. Daire E.2023/2452 K.2024/5284

Dava konusu istem: ... ve ... sayılı bayilik lisansları ile faaliyet gösteren davacı şirketin, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 257. maddesinin 1. fıkrasının 8 numaralı bendinde öngörülen teminat verme yükümlülüğünü yerine getirmediğinden bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 20. maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi ile 5307 sayılı Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Kanunu ve Elektrik Piyasası Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 17. maddesinin 2. fıkrasının (e) bendi uyarınca, ... tarih ve ... numaralı tutanaklarla pompaların mühürlenmesine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; 213 sayılı Kanun'un mükerrer 257. maddesinin birinci fıkrasının (8) numaralı bendi ile 5015 ve 5307 sayılı Kanun kapsamında lisansa tabi faaliyette bulunanların teminat uygulaması kapsamına alındığı, Hazine ve Maliye Bakanlığına teminat alma yetkisi verildiği, 531 sayılı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, kapsamda olanların teminat yükümlülüklerinin belirlendiği ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesindeki şartları taşımalarına bağlı olarak, vergi indirimi uygulamasından yararlanma hakkı bulunan mükelleflerin teminatın beşte birini ödeyeceklerinin düzenlendiği,

Uyuşmazlıkta, Kahramankazan Vergi Dairesi Müdürlüğünün 11/05/2022 tarihli yazısıyla 585.654,02-TL teminat istenildiği, davacının teminatın indirimli şekilde 117.130,80-TL olarak alınmasını talep ettiği, Kahramankazan Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı yazısı ile indirimden faydalanamayacağının bildirilmesi üzerine davacı tarafından, söz konusu işlemin iptali istemiyle açılan davada, ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... sayılı kararı ile "dava konusu işlemin yürütülmesinin durdurulmasına" karar verildiği, söz konusu yargı kararı üzerine davacının indirimli olarak 117.130,80-TL teminat yatırdığının görüldüğü,

Bu durumda, davacı şirketin teminat yükümlülüğü kapsamında olduğu hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, ihtilafın ödenecek teminatın tutarında tarafların anlaşamamasından kaynaklandığı, davacının uyumlu mükellef olması sebebiyle teminatı indirimli olarak ödemesi gerektiği hususunun yargı kararı ile tespit edildiği ve davacı tarafından da teminatın ödendiği hususları göz önüne alındığında, dava konusu işlemin dayanağının ortadan kalktığı anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka aykırı bulunarak dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı şirketin, 213 sayılı Kanun'un mükerrer 257. maddesi uyarınca teminat yükümlülüğü kapsamında olduğu, bu yükümlülüğün yerine getirilmediğinin bildirilmesi üzerine akaryakıt istasyonunun mühürlenerek piyasa faaliyetinin teminat verilinceye kadar durdurulduğu, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.