Danıştay 13. Daire E.2023/3308 K.2023/6253

Dava konusu istem: Divanlı Köyü tüzel kişiği ile davacı arasında 05/05/2019 tarihinde akdedilen kira sözleşmesi kapsamındaki taşınmazların da bulunduğu 17 adet taşınmazın tarımsal amaçlı kullanılmak üzere 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu’nun 45. maddesi uyarınca açık teklif usulüyle 05/07/2023 tarihinde 3 yıl süreyle kiralama ihalesine çıkarılmasına ilişkin Yozgat Belediyesi'nin ... tarih ve ... sayılı encümen kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; Divanlı Köyü’nün .. tarih ve ... sayılı Belediye Meclisi kararı ile mahalleye dönüştürüldüğü, Divanlı Köyü tüzel kişiliğinin 31/03/2019 tarihinde sona erdiği, Divanlı Köyü'ne ait taşınmazların ise 17/08/2021 tarihinde akdedilen devir protokolü ile davalı idareye devredildiği, davalı idare adına tapuya tescilinin 10/03/2022 tarihinde yapıldığı, davacının bu taşınmazları köy tüzel kişiliğinin sona ermesinden sonra ancak Belediyeye devredilmesinden önce 05/05/2019 tarihinde kiraladığı, davalı idarece kira sözleşmesinin sonlandırılmadığı;

Bu itibarla, Belediyeye katılacak köylerin taşınır ve taşınmaz mal, hak, alacak ve borçlarının devir ve paylaşımının, Köy ile Belediye arasında düzenlenecek protokolle belirleneceği, davacının kiraladığı tarih itibarıyla dava konusu taşınmazların henüz davalı idareye devredilmediği, kaldı ki tapu kayıtlarında da tüzel kişiliği sona eren Divanlı Köyü adına tescilli olduğu, davalı idarece kira sözleşmesinin feshedilmediği, dolayısıyla kira sözleşmesinin hâlen ayakta olduğu, davacının dava konusu taşınmazları sözleşme kapsamında kullanma hakkının 05/05/2024 tarihine kadar devam ettiği anlaşıldığından, bu taşınmazların üç yıllığına tarım amaçlı kiraya verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, hukuka aykırı bulunan işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Divalı Köyü tüzel kişiliğinin 31/03/2019 tarihinde sona erdirildiği, tüzel kişiliğe ait hak ve alacakların Yozgat Belediyesi'ne devredildiği, davacının kira sözleşmesinin hukuka aykırı olduğu, 05/05/2019 tarihinde köy tüzel kişiliğinin var olmadığı, salgın nedeniyle davacıdan veya üçüncü bir kişiden herhangi bir hak talebinde bulunulmadığı, 2021 yılında şifahen davacıdan kullanımına son vermesinin talep edildiği, taşınmazların davacının eşi tarafından kullanıldığı, işgalin öğrenilmesinin ardından icra takibi başlatıldığı, davacı tarafından ileri sürülen kararın emsal oluşturmadığı, alt kira sözleşmesine rıza gösterilmediği, davacının kira sözleşmesini sona erdirdiği, temyize konu Mahkeme kararının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ..'IN DÜŞÜNCESİ

Her ne kadar davacının 05/05/2019 tarihli kira sözleşmesi, Divanlı Köyü tüzel kişiliğinin 31/03/2019 tarihinde sona ermesi nedeniyle yoklukla sakat olsa da Divanlı Köyü'ne ait taşınmazların 17/08/2021 tarihinde akdedilen devir protokolü ile davalı idareye devredildiği, davalı idare adına tapuya tescilinin 10/03/2022 tarihinde yapıldığı, davalı idare tarafından yapılması gereken işlemlerin geç yapıldığı ve davacının tahliyesi yönünde herhangi bir işlem yapılmadığı, davacının sözleşmesinin var olmadığına yönelik herhangi bir işlem tesis edilmediği ve davacıya usulünce tebliğ edilmediği,

anılan süre zarfında davacının taşınmazları kullanmasına karşı çıkılmadığı ve bu şekilde davacıda bir güven oluşturulduğu, Öneryıldız/TÜRKİYE (Başvuru no: 48939/99) kararında belirtildiği üzere, kamu idareleri tarafından yaratılan güvenin korunması gerektiği anlaşıldığından, temyize konu İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.