Danıştay 13. Daire E.2024/1182 K.2024/2135

Dava konusu istem: Batman ili, ... ilçesi, ... Köyü, ... ada, ...parselde kayıtlı taşınmazın Hazine'ye ait 1.000,00/424,84 m² hissesinin 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 51. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca pazarlık usûlüyle satışına ilişkin ihalenin aynı Kanun'un 31. maddesi uyarınca itâ âmiri tarafından iptaline yönelik işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; Mahkemelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, 14/01/2024 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, davacı vekili tarafından 06/02/2024 tarihinde temyiz başvurusunda bulunulduğu, dosya Danıştay'a gönderilmeden önce 07/02/2024 tarihinde verilen dilekçeyle temyiz başvurusundan feragat edildiği görüldüğünden, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesinde atıfta bulunulan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 349. maddesi uyarınca feragat nedeniyle temyiz istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, feragat nedeniyle temyiz istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, toplam 3.019,30-TL temyiz yargılama giderinin davacının üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, temyiz isteminden hemen bir gün sonra verilen dilekçeyle feragat edildiği, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 22. maddesi uyarınca temyiz yargılama giderlerinin tamamının iade edilmesi gerektiği, yargılama giderlerinin tamamının üzerinde bırakılmasının anılan Kanun'a aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın yargılama giderlerine ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.