Danıştay 13. Daire E.2024/2087 K.2025/108

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2007 yılına ilişkin olarak sistem kullanım ceza faturaları adı altında ödenmiş olan toplam 456.863,00-TL'nin, dayanak alınan ... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu kararının 2 numaralı ekinde yer alan İletim Sistemi Sistem Kullanım ve Sistem İşletim Tarifelerini Hesaplama Yöntem Bildirimi'nin 1.5. maddesinin Danıştay tarafından yürütmesinin durdurulduğundan bahisle iadesi istemiyle yaptığı 26/11/2014 tarihli başvurunun cevap verilmemek suretiyle (zımnen) reddine ilişkin işlemin iptali ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 35.000,00-TL'nin (miktar artırımı sonrası 456.863,00-TL) ödeme tarihinden itibaren işletilecek faiziyle birlikte iadesi istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince, Dairemizin 18/05/2023 tarih ve E:2023/1344, K:2023/2508 sayılı kısmen onama, kısmen bozma kararı üzerine, bozulan kısım yönünden bozma kararına uyularak verilen kararda; hukuka aykırılığı mahkeme kararı ile saptanmış işlem nedeniyle davacının hiç ödememesi gereken bir meblağı idareye ödediği ve geri ödeme yapılıncaya kadar bu meblağın getirisinden yoksun kaldığı dikkate alındığında, yapılacak ödemeye, ödemenin yapıldığı 22/01/2013 tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, Mahkemelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile hüküm altına alınan 421.863,00-TL'ye ödeme tarihinden (22/01/2013) itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, ödeme tarihinden itibaren işleyecek şekilde faize hükmolunmasının konuyla ilgili yerleşik içtihatlara aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, temyize konu Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır. Aktarılan kurallar göz önünde bulundurulduğunda, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri, Dairemizin bozma kararındaki esaslara uyularak verilen temyize konu kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.