Danıştay 13. Daire E.2024/2161 K.2024/3330

Dava konusu istem: Mülkiyeti İstanbul Vakıflar 1. Bölge Müdürlüğü'ne ait İstanbul ili, Beşiktaş ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parselde bulunan 233,85 m² yüzölçümlü taşınmazın 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu uyarınca açık teklif usulüyle kiraya verilmesine ilişkin 25/10/2023 tarihinde yapılacağı ilan edilen ihalenin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:...İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; Mahkemelerince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın, 25/04/2024 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, temyiz dilekçesinin ise 28/05/2024 tarihinde Mahkeme kaydına girdiği anlaşıldığından, 25/04/2024 tarihinde tebliğ edilen karara karşı 15 (on beş) günlük temyiz süresi içerisinde, en geç 10/05/2024 tarihine kadar, temyiz başvurusunda bulunulması gerekirken bu süre geçtikten sonra 28/05/2024 tarihinde yapılan temyiz isteminin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48/6. maddesi uyarınca süre aşımı yönünden reddi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle temyiz isteminin süre aşımı yönünden reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, ihale işlemlerinde hata olduğunun ileri sürülmediği, idarenin ihale kararı vermesinin ve ihaleye çıkılmasının hukuka aykırı olduğunun ileri sürüldüğü, bu nedenle işbu davanın ivedi yargılama usulüne tabi olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, sözleşme süresi sona eren davacının taşınmazdan tahliye edilerek taşınmazın restore edildiği ve yeniden ihaleye çıkıldığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.