Danıştay 13. Daire E.2024/2296 K.2025/304

Dava konusu istem: Bayilik lisansı sahibi davacı şirketin, yeniden satış amaçlı akaryakıt satılması fiilini işlediği tespit edildiğinden bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin (4) numaralı alt bendi uyarınca 467.005,81-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda. Gümrükler Muhafaza Genel Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... sayılı Çalışma Raporu'nda, davacı şirketin dağıtıcısından aldığı akaryakıtı dış satış işlemine konu ettiği, ... Petrolcülük Dağıtım A.Ş.'nin (...) bayisi olan ... Madeni Yağlar Akaryakıt Hayvancılık Gıda Nakliye Sanayi ve Ticaret Ltd.

Şti'ne (...) düzenlediği faturayı karşılıklı olarak tabloya yansıttığı, aynı tarihte aynı plakalı aracın başka bir dolum tesisinde aynı miktarlı dolum yapamayacak olması nedeniyle hem davacı şirketin düzenlediği dış satış faturasının hem de dağıtım firması olan ...'nun bayisi ...'e düzenlemiş olduğu belgelerin gerçek olmadığının değerlendirildiği, ayrıca anılan Raporun ilgili bölümünde, bayilik lisansı sahibi davacı şirketin kendi dağıtıcısından aldığı akaryakıtı ...'e sattığına dair bilginin tablo halinde gösterildiği ve tabloda 30/11/2019 tarihinde ... ve ... plakalı araçların 29.002 litre akaryakıtı sattığı bilgiisinin yer aldığı,

kurum kayıtlarında yapılan incelemede ise davacı şirketin 30/11/2019 tarihinde Nevşehir ilinde bir tüketiciye 29.002 litre motorini dış satış yaptığı bilgisinin görüldüğü, aynı tarihte ...'in de Kayseri iline 29.110 litre akaryakıtı dış satış yaptığının görüldüğü, ayrıca ... ve ... plakalı araçların 30/11/2019 tarihli dış satışın beyan edildiği il olan Nevşehir iline gitmedikleri, bu tarihte ...'in dış satış yaptığı Kayseri ilinde olduklarının tespit edildiği,

Bu itibarla, bayilik lisansı ile faaliyet gösteren davacı şirket tarafından dış satış yaptığı beyan edilen firmaya gitmesi gerekirken akaryakıtın başka bir bayiye ait akaryakıt istasyonuna ikmalin yapıldığı, bu kapsamda “yeniden satış amaçlı akaryakıt satılması” fiilinin işlendiği sabit olduğundan dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmaktadır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu ihtilaf ile ilgili somut, şüpheden uzak kesin deliller ile iddia edilen eylemin gerçekleşip gerçekleşmediğine yönelik bir tespitin olmadığı, varsayımlara dayanarak idari işlem tesis edilmesinin hukuki dayanaktan yoksun olduğu, dağıtım firması olan ... Petrolcülük Dağıtım A.Ş.'nin bayisi ... Madeni Yağlar Akaryakıt Hayvancılık Gıda Nakliye Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti'ne akaryakıt satışının olmadığı, şirketin ... firmasına yapmış olduğu bütün satışların nihai tüketiciye yapılmış satışlar olduğu ve bu satışları depo teslim olarak gerçekleştirdiği, yakıtın teslim edilmesinden sonra sorumluluğun müşteriye ait olduğu, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.