Danıştay 13. Daire E.2024/3007 K.2025/65

2. ...Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ...

II- (DAVACI) ... Tarım İnşaat Gıda Madencilik Temizlik Nakliye Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

...İdare Mahkemesince davanın kısmen kabulü, kısmen reddi yolunda verilen... tarih ve E:..., K:... sayılı karara yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin incelenmeksizin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesi uyarınca Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin birinci fıkrasında, idare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda farklı bir kanun yolu öngörülmüş olsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabileceği; altıncı fıkrasında ise, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiştir.

2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde, "Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin aşağıda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebilir: ... b) Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar." kuralına yer verilmiştir.

Anılan Kanun'un "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin altıncı fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması hâlinde, kararı veren merciin, temyiz isteminin reddine karar vereceği; ilgili merciin bu kararına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği; yedinci fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, altıncı fıkrada sözü edilen kararın, dosyanın gönderildiği Danıştay'ın ilgili dairesince kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.

Aynı Kanun'un "Parasal sınırların artırılması" başlıklı Ek 1. maddesinde ise. "Bu Kanunda öngörülen parasal sınırlar; her yıl, bir önceki yıla ilişkin olarak 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında, takvim yılı başından geçerli olmak üzere artırılmak suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların bin Türk lirasını aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

17 nci madde uyarınca duruşma yapılmasının zorunlu olduğu davaların belirlenmesinde davanın açıldığı. 45 inci ve 46 ncı maddeler uyarınca istinaf veya temyiz yoluna başvurulabilecek kararların belirlenmesinde ise ilk derece mahkemesi veya bölge idare mahkemesince nihai kararın verildiği tarihteki parasal sınır esas alınır. ..." kuralı yer almıştır.

Bölge idare mahkemelerinin hangi davalar hakkında verdikleri kararların temyiz edilebileceği 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde tahdidi olarak sayılmış olup, konusu para ile ölçülebilen davalara ilişkin olarak idare mahkemelerince verilen kararlara karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, bölge idare mahkemelerince verilen kararların temyize tabi olup olmadığının, istemde bulunulan parasal tutarın bölge idare mahkemelerince nihai kararın verildiği tarihteki parasal sınırının altında olup olmadığına göre belirlenmesi gerekmektedir.

2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin (b) bendinde 02/08/2024 tarih ve 32620 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 7524 sayılı Vergi Kanunları ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile yapılan değişiklik ile, konusu para ile ölçülebilen davalardaki temyiz sınırı 920.000,00-TL olarak belirlendiğinden, işbu davada temyize konu edilen bölge idare mahkemesi kararının temyize tabi olup olmadığının, davanın konusunun kararın verildiği tarih itibarıyla Kanun'da yer alan parasal sınır olan 920.000,00-TL'yi aşıp aşmadığının tespiti suretiyle belirlenmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, Giresun Orman Bölge Müdürlüğü Bulancak Orman İşletme Müdürlüğünce gerçekleştirilen "Ambardağı Orman İşletme Şefliği 11 Nolu Bölmede Makinalı Arazi Hazırlığı" işi ihalesinin davacının üzerinde bırakıldığı ve davacı ile 16/08/2021 tarihinde sözleşme imzalandığı, devam eden süreçte davacının sözleşme hükümlerine uygun olarak taahhüdünü yerine getirmediği gerekçesiyle 1 (bir) yıl süreyle tüm kamu kurum ve kuruluşlarının ihalelerine katılmaktan yasaklanmasına karar verildiği,

bu kararın iptali istemiyle açılan davada, dava konusu işlemin iptaline karar verildiği ve anılan Mahkeme kararının kesinleştiği, bunun üzerine ihaleden yasaklanmasına ilişkin işlemin yargı kararıyla iptal edildiğinden bahisle iptal edilen işlem nedeniyle ticari itibarını kaybetmesinden dolayı 200.000,00-TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davanın konusunun, temyize konu bölge idare mahkemesi kararının verildiği tarihte miktar itibarıyla öngörülen temyiz sınırı olan 920.000,00-TL'nin altında kaldığı anlaşıldığından, Bölge İdare Mahkemesince istinaf başvurusu üzerine verilen temyize konu kararın kesin olduğu sonucuna varılmıştır. Bu itibarla, istinaf incelemesi üzerine kesinleşen kararlara karşı temyiz kanun yoluna başvurulması hukuken mümkün olmadığından, Bölge İdare Mahkemesi kararına yönelik temyiz istemlerinin incelenemeyeceği kuşkusuzdur.