Danıştay 2. Daire E.2020/2273 K.2020/3453

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

Danıştay Onaltıncı Dairesinin 10/11/2015 günlü, E:2015/13854, K:2015/6902 sayılı bozma kararına uyularak … İdare Mahkemesince verilen temyize konu kararla; davacı hakkında yürütülen soruşturmanın geniş kapsamlı ve görevi sırasında işlediği ileri sürülen suçlara ilişkin ciddi iddialara dayalı olduğu ve bu iddiaların emniyet hizmetlerinin gereği gibi yürütülmesini olumsuz şekilde etkileyecek nitelik taşıdığı dikkate alındığında, görevi başında kalmasında sakınca görülen davacının, hakkında yapılacak soruşturmanın selameti bakımından ihtiyati tedbir olarak görevinden uzaklaştırılmasına karar verildiğinin anlaşıldığı, kamu yararı ve hizmet gerekleri gözetilerek tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mahkeme kararının; evrensel disiplin hukuku ilkeleri, yüksek yargı içtihatları, uluslararası ve ulusal hukuk kuralları gözardı edilerek verildiği, idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek Mahkeme kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

DANIŞTAY

İKİNCİ DAİRE

Esas No : 2020/2273 Karar No : 2020/3453

ADLİ YARDIM İSTEMİ HAKKINDA KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA

… İl Emniyet Müdürlüğünde 4. sınıf emniyet müdürü olarak görev yapan davacı … tarafından, … Emniyet Müdürlüğü İstihbarat Şube Müdürlüğünde görev yaptığı dönemde hakkında başlatılan soruşturma nedeniyle görevden uzaklaştırılmasına ilişkin … günlü, … sayılı işlemin iptali istemiyle açılan davada, Danıştay Onaltıncı Dairesinin 10/11/2015 günlü, E:2015/13854, K:2015/6902 sayılı bozma kararına uyularak davanın reddi yolunda ... İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın davacı tarafından temyiz edilmesiyle birlikte adli yardım isteminde bulunulması üzerine Danıştay İkinci Dairesince işin gereği görüşüldü:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesinin, birinci fıkrası ile adli yardım konusunda atıfta bulunulan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334. maddesinde, "Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler." 335. maddesinin, 3. fıkrasında ise, "Adli yardım, hükmün kesinleşmesine kadar devam eder." hükmüne yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; davacının, Mahkeme kayıtlarına giren 16/01/2020 günlü dilekçesi ile adli yardım talebinde bulunması üzerine ... İdare Mahkemesinin … günlü, E:…, K:… sayılı kararı ile davacının adli yardım isteminin kabul edildiği ve yukarıda bahsedilen mevzuat uyarınca adli yardım istemi kabul kararının hükmün kesinleşmesine kadar devam edeceği; davanın yargılama sürecinin devam etmesi ve ilk derece Mahkemesince davanın esasına dair verilen kararın henüz kesinleşmemesi nedeniyle davacının temyiz aşamasında adli yardımdan yararlandırılmasına ilişkin talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığı sonucuna varılmıştır.

Bu durumda; davacının temyiz aşamasındaki adli yardım istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kararın bir örneğinin davacıya tebliğine, 24/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.