Danıştay 2. Daire E.2020/2490 K.2021/1549

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla.

Uyuşmazlıkta, fiilin işlendiği tarih ile cezanın verildiği tarih arasında mevzuat değişikliği olduğundan; lehe kanun ilkesi bakımından olaya uygulanacak mevzuatın, gerek zamanaşımına ilişkin iki ve altı aylık süreleri içermesi, gerekse daha az cezayı öngörmesi bakımından, fiilin işlendiği tarihte yürürlükte olan önceki Yönetmelik düzenlemesi olacağının açık olduğu, davacının, 28/02/2015 tarihindeki nöbet görevine gitmediğinin aynı günlü tutanakla tespiti üzerine, 05/06/2015 tarihli dilekçeyle savunmasını verdiği,

düzenlenen 14/05/2015 tarihli inceleme raporunda getirilen teklif doğrultusunda 07/09/2015 günlü, 1240 sayılı işlem ile anılan tarihteki eylemden dolayı, toplam beş (5) ihtar puanı ile cezalandırıldığı ve altı (6) aylık sürenin geçtiği, bu durumda, yukarıda bahsi geçen Yönetmelik kuralına göre, davacının 28/02/2015 tarihli eylemiyle ilgili tutanağın tanzim edildiği tarihten itibaren en geç 6 ay içerisinde işlemin sonuçlandırılması gerekmekte iken; mevzuatta öngörülen zamanaşımı süresi geçirildikten sonra,

07/09/2015 tarihinde tesis edilen işlemde ihtar verme yetkisinin zamanaşımına uğraması sebebiyle hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Sözü edilen yönetmelik hükümlerinin davacı hakkında yürütülecek disiplin soruşturmasının usulüne ilişkin olduğu, cezanın türü ve miktarına ilişkin bir düzenlemenin getirilmediği, usul kurallarının derhal uygulanmasının gerekli olduğunun genel hukuk kaidesi olduğu dolayısıyla mahkemece verilen kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.