Danıştay 2. Daire E.2020/721 K.2020/3220

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

. İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu görevlendirme işleminin, her ne kadar, Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulunda görev yapan personele eğitim verilmesi talebiyle Rektörlük makamına sunulan yazı uyarınca tesis edildiği ileri sürülmekte ise de; verilmesi istenilen hizmet içi eğitimin, zaten davacının yürüttüğü Personel Daire Başkanlığının sorumluluğunda olduğu, bu görevleri gerçekleştirmesi için davacının ayrıca geçici olarak görevlendirilmesinin gerekmediği,

ayrıca 2547 sayılı Kanun'un 13/b-4 maddesi uyarınca yapılacak olan görevlendirmenin, kamu hizmetinin aksamadan ve sürekli olarak yürütülmesini sağlamak olduğu göz önüne alındığında, dava konusu işlem için ileri sürülen gerekçelerin, davacı yönünden işlemin tesisi için gerekli ve yeterli görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; dava konusu işlemin, hukuka uygun olduğu, herhangi bir keyfiyet veya kişisel saik ile değil, Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Müdürlüğünün, 02/09/2015 tarih ve 20298169/010.99-1516 sayılı yazısına istinaden, kamu yararı ve hizmet gerekleri dikkate alınarak tesis edildiği, ileri sürülerek, Mahkeme kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Sekizinci Dairesi tarafından verilen 22/11/2019 günlü, E:2016/10173, K:2019/10549 sayılı gönderme kararı ile Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.