Danıştay 2. Daire E.2021/1012 K.2022/1231

Dava Konusu İstem

Dava; Edirne Emniyet Müdürlüğünde emniyet amiri olarak görev yapan davacının, 2010 yılından geçerli olmak üzere 4. sınıf emniyet müdürlüğü, 2014 yılından geçerli olmak üzere de 3. sınıf emniyet müdürlüğü rütbesine terfi durumunun görüşüldüğü 2014 yılı Yüksek Değerlendirme Kurulunun kendisi hakkında her iki rütbeye ilişkin olarak verdiği terfi etmez kararının iptali ile mali haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti :. İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu işlemin, davacının 2014 yılından geçerli olmak üzere 3. sınıf emniyet müdürlüğü rütbesine terfi ettirilmemesine ilişkin kısmına yönelik olarak.

3. sınıf emniyet müdürlüğü rütbesinde sadece 19 adet boş kadronun olduğu, eşitliğin bozulmaması ve bozulan personel piramidinin görev ve hizmet gereklerine uygun hale getirilmesi için davalı idarece 2014 yılında hiç kimsenin bir üst rütbeye terfi ettirilmediği, dolayısıyla davacının emsalleri arasında geri kalmasının söz konusu olmadığı ve işlemin eşitlik ilkesi gözetilerek tesis edildiği hususu da dikkate alındığında, dava konusu işlemin davacının 2014 yılından geçerli olmak üzere 3. sınıf emniyet müdürlüğüne terfi etmez kararına ilişkin kısmının hukuka ve mevzuata uygun olarak tesis edildiği,

dava konusu işlemin, davacının 2010 yılından geçerli olmak üzere 4. sınıf emniyet müdürlüğüne terfi etmemesine ilişkin kısmına yönelik olarak ise; davacının 4. sınıf emniyet müdürlüğüne terfi etmemesi kararına gerekçe olarak kadrosuzluk gösterilmiş ise de, 2010 yılı kadro durumunun 4. sınıf emniyet müdürü açısından kıdemi müsait olanları terfi ettirmeye yetecek düzeyde olduğu, 2014 yılında ki kadrosuzluk durumunun 2010 senesi için geçerli olmadığı, davacıyla aynı durumda olup da 2010, 2011, 2012, 2013 yıllarında 4. sınıf emniyet müdürlüğü rütbesine terfi eden çok sayıda personel bulunduğu,

dolayısıyla davacının 2010 senesine ilişkin olarak durumunun liyakate yönelik olarak değerlendirilmesi gerekirken, kadrosuzluk nedeniyle reddedilmesine yönelik işlemde hukuka uyarlık görülmediği, Mahkemece verilen iptal kararı uyarınca davacının 2010 yılındaki 4. sınıf emniyet müdürlüğü rütbesine terfi durumunun tekrar değerlendirilecek olması sebebiyle şu aşmada mali hakların kabulü istemi yerinde görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin davacının 2010 yılından geçerli olmak üzere 4. sınıf emniyet müdürlüğüne terfi ettirilmemesine ilişkin kısmının iptaline,

2014 yılından geçerli olmak üzere 3. sınıf emniyet müdürlüğüne terfi ettirilmemesine ilişkin kısmı ile mali hakların ödenmesi isteminin ise reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Emniyet Teşkilatının hizmet gerekleri dikkate alınarak aynı hukuksal kapsamda bulunan 3. sınıf emniyet müdürü, 4. sınıf emniyet müdürü ve emniyet amiri rütbesinde bulunan tüm personelin kanun önünde eşitlik ilkesi çerçevesinde 2014 yılında bir üst rütbeye terfi ettirilmemesine karar verildiği, davacının da bu kapsamda 2010, 2011, 2012, 2013 ve 2014 yılları itibarıyla ayrı ayrı terfi ettirilmediği ileri sürülerek temyize konu İdare Mahkemesi kararının iptale ilişkin kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının temyiz edilen kısmının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, dosyanın tekemmül ettiği anlaşıldığından davalı idarenin yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmeksizin, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.