Danıştay 2. Daire E.2021/10325 K.2022/2223

İstanbul ili, … İlçe Emniyet Müdürlüğü Asayiş Büro Amirliği emrinde polis memuru olarak görev yapan davacı tarafından, Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 8/7 ve 8/20. maddeleri uyarınca "meslekten çıkarma" cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Disiplin Kurulunun … günlü, … sayılı kararının iptali istemiyle açılan davada; ... İdare Mahkemesinin … günlü, E:…, K:… sayılı kararıyla Yüksek Disiplin Kurulu kararının kısmen iptaline, kısmen reddine karar verilmiştir.

Anılan karar, tarafların karşılıklı olarak temyizi üzerine Danıştay Beşinci Dairesinin 14/02/2019 günlü, E:2016/20659, K:2019/1133 sayılı kararıyla, "...davacı hakkında farklı fiillerden dolayı tesis edilen iki ayrı meslekten çıkarma cezası arasında maddi veya hukuki yönden bağlılık ya da sebep-sonuç ilişkisi bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu disiplin cezalarına karşı ayrı ayrı dava açılması gerekirken, tek dilekçe ile dava açılmasında 2577 sayılı Kanun'un 5. maddesi hükmüne uyarlık bulunmadığı..." gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma kararına uyularak ... İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararla, 2577 sayılı Kanun'un 15/1-(d) maddesi uyarınca dava dilekçesinin reddine hükmedilmiştir.

Dava Konusu İstem: Dilekçe ret kararı üzerine yenilenen dava dilekçesi ile davacı tarafından; Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nün 8/20. maddesinde yer alan "Uyuşturucu maddeleri yapmak veya kullanmak, bunların yapılmasına, kullanılmasına, saklanmasına, yollanmasına, yakalanacağı sırada ortadan kaldırılmasına, satılmasına veya satın alınmasına aracı olmak" fiiline istinaden meslekten çıkarma cezasıyla tecziyesine yönelik Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Disiplin Kurulunun … günlü, … sayılı kararının iptali ile yoksun kaldığı hakların iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ...

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı hakkında yürütülen soruşturma esnasında yapılan işyeri aramasında, 17 nolu dolapta ele geçirilen ve suç eşyası olduğu değerlendirilen uyuşturucu maddenin sarılı olduğu kağıt üzerinde davacının parmak izi bulunduğu saptanmış ise de, kağıtta bulunan parmak izinin, bu maddenin davacı tarafından elde edildiğine, saklandığına ya da gizlendiğine tek başına yeterli bir delil olarak kabul edilemeyeceği, daha açık ifadeyle, başkaca somut bir delil ile desteklenmedikçe, dolapta bulunan narkotik madde ile davacı arasında doğrudan ve birebir ilişki kurulamayacağı,

soruşturma raporundaki değerlendirmenin ise bu kuşkuyu ortadan kaldırmadığı, dolayısıyla Tüzüğün 8/20. maddesindeki fiillerin kapsamına girdiği hususlarının açıkça ortaya konulmaksızın salt uyuşturucu madde üzerinde parmak izi olduğundan hareketle davacının meslekten çıkarma cezası ile tecziye edilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı; ayrıca davacı hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan açılan davada ...

Ağır Ceza Mahkemesinin … günlü, E…., K…. sayılı kararı ile beraatine karar verildiği gerekçeleriyle dava konusu işlemin iptaline, işlem nedeniyle davacının yoksun kaldığı hakların iadesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; disiplin soruşturmasına konu fiilin sübut bulduğu, mevzuata uygun olarak tesis edilen dava işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmüştür.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosyanın tekemmül ettiği anlaşıldığından, davalı idarenin yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.