Danıştay 2. Daire E.2021/10477 K.2022/6382

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla. İzmir ili, Konak ilçesi,.

Caddesi, No:… adresinde kayıtlı içkili kafeteryanın, davacı tarafından ruhsatsız olarak işletildiğinin 02/06/2014 günlü denetimle tespit edildiği, daha önce de aynı sebeplerle işyeri hakkında on kez mühürleme işlemi yapılmış olması nedeniyle tekerrür hükümleri uygulanarak Konak Belediye Encümeni'nin … günlü, … sayılı kararı ile 972.800,00 TL idari para cezası verildiği, davacı hakkında 2559 sayılı Kanun hükümleri gereğince idari para cezası verilmesinde hukuka aykırılık olmamakla birlikte davacı hakkında yapılan dokuzuncu tespite ilişkin olarak verilen 243.200,00-TL idari para cezasının ...

İdare Mahkemesinin … günlü ve E:…, K:… sayılı kararı ile daha sonraki fiil nedeniyle verilen 486.400,00-TL para cezasının aynı Mahkemenin … günlü, E:…., K:… sayılı kararı ile iptal edilmiş olması nedeniyle tahsil edilen para cezasına ilişkin işlemin iptal edilen para cezaları esas alınarak tekerrür hükümlerine göre hesaplanması hukuka aykırı olduğundan, hatalı hesaplanan para cezası esas alınarak düzenlenen ödeme emrinde de hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, mahkeme kararı ile dava konusu ödeme emrinin hukuka uygun olup olmadığı tartışılmaksızın, ödeme emrine konu idari para cezasının hukuka aykırılığı üzerinden gerekçe kurulup ödeme emrinin iptaline karar verildiği, idari para cezası verilmesine ilişkin encümen kararının iptali yönünde açılmış bir dava bulunmadığı, para cezasının kesinleştiği, kesinleşen para cezasının işbu davada incelenemeyeceği, mahkemece ödeme emrinin sadece şekli koşullar yönünden incelenebileceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının açıklama eklenmek suretiyle onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Onuncu Dairesine; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen davada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Öte yandan; davacı şirkete ait İzmir ili, Konak ilçesi,.

Caddesi, No:… adresinde bulunan içkili kafeteryanın 11. kez ruhsatsız olarak faaliyet gösterdiği tespiti üzerine davacı şirket adına 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu'nun 6'ncı maddesinin (d) bendi uyarınca 972.800,00-TL para cezası verilmesine ilişkin İzmir Konak Belediye Encümeninin … günlü, … sayılı kararı ile davacı şirket tarafından aynı fiilin bir yıl içinde tekrar edilmesi nedeniyle bir önceki 10. tespite binaen verilen para cezası bir kat artırılmak suretiyle dava konusu ödeme emrine konu para cezası uygulanmışsa da,

ruhsatsız faaliyet gösterdiği yönündeki 10. tespit üzerine verilen 486.400,00-TL ve 9. tespit üzerine verilen 243.200,00-TL para cezalarının mahkeme kararları ile iptal edilmiş olması karşısında, tekerrüre esas bir yıllık sürenin başlangıç tarihi 8. tespit üzerine 121.600,00-TL para cezası verilmesine ilişkin encümen kararının alındığı 09/01/2014 tarihi kabul edilerek,

işbu encümen kararına binaen verilen 121.600,00-TL para cezasının bir kat artırılması suretiyle verilmesi gereken idari para cezası tutarının 243.200,00-TL olması gerektiği, hatalı hesaplanan para cezası esas alınarak düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.