Danıştay 2. Daire E.2021/10551 K.2022/5214

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; uyuşmazlığın mesken niteliğinde olduğu iddia edilen işyerinin ticari bir işletme olup olmadığı hususundan doğduğu, her ne kadar davacı tarafından taşınmazın mesken olarak kullanıldığı, ticari işletme olmadığı iddia edilmekte ise de , dosya içerisinde bulunan bilgi, belge ve fotoğraflardan işyerinin otel konseptinde ticari bir işletme olduğu anlaşıldığından, İşyeri Açma Ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğjn 32.maddesine aykırılıktan dolayı tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonuç ve kanaatine varıldığından davanın reddine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; dava konusu yer ile ilgili pansiyon ruhsatı almak amacıyla başvurularının olduğu, taleplerinin İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin 5. maddesi c bendi uyarınca tapu kaydında niteliğinin mesken olması ve otel veya pansiyon olmadığından reddedildiği, Eskişehir ilinde bu şekilde faaliyet yürüten ve davalı idare tarafından pansiyon ruhsatı verilen birçok yerin bulunduğu, tapu kütüğünde mesken olarak görülen ana gayrimenkullerde, otel-pansiyon işletmesi düzenlenmesi yapılmasının Kat Mülkiyeti Kanununda yasaklanmadığı,

kullanılacak olan ana gayrimenkulün tapu kütüğüne yazılan cinsinin işyeri açma ve çalışma ruhsatı almanın şartları arasında yer almadığı Kat Mülkiyeti Kanunu, Yargıtay'ın konu ile ilgili aldığı karar ve davalı idarenin yetki alanı içindeki yerleşik uygulamalarına göre tapu kütüğünde mesken olarak gözüken yapılarda üçüncü sınıf otel ve pansiyon işletmesi yapılması yönünde bir engel yokken taşınmazın mühürlenmesinin hukuka aykırı olduğu ve mahkeme kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Onuncu Dairesine; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen davada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.