Danıştay 2. Daire E.2021/10770 K.2023/2025

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

...

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; işyerinin içkili lokanta olarak faaliyette bulunabilmesi için davalı idareye yapılan ruhsat başvurusu üzerine kolluk kuvvetinin genel güvenlik ve asayişin korunması açısından olumsuz görüşüne istinaden ruhsat talebinin reddedildiği anlaşılmakla birlikte, işyerine ruhsat verilmesinin genel güvenlik ve asayişin korunması açısından uygun olmadığı yönündeki olumsuz görüşün açık ve net şekilde somut tespitlere yer verilerek ortaya konulmaması nedeniyle dava konusu işlemde hukuka uygunluk görülmediği,

ayrıca, davacının içkili lokanta olarak ruhsat başvurusunda bulunduğu yerin içkili yerler bölgesi krokisi içinde kaldığı, dolayısıyla söz konusu işyerinin ruhsatlandırılmasında bu yönden de mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik 32. maddesinde yetkili kolluk kuvvetinin genel asayiş ve güvenlik açısından görüşünün alınması gerektiği yönünde koşul getirilmekle birlikte, maddede bu görüşün usul ve yasaya uygun olup olmadığının idarece denetlenip, değerlendirilebileceğine dair bir düzenlemeye yer verilmediğinden idarenin kolluk kuvvetinin olumsuz görüşüne istinaden tesis ettiği dava konusu işlemde hukuka aykırılıktan bahsedilemeyeceği, söz konusu görüşün idareye ait olmaması nedeniyle idarenin davanın tarafı olamayacağı, dava konusu yerin içkili yerler krokisi içinde olmasının o yerin genel güvenlik ve asayiş açısından sakıncalı olması sonucunu değiştirmeyeceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Onuncu Dairesine; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen davada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.