Danıştay 2. Daire E.2021/11003 K.2022/6860

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; kolluk görevlilerince anılan işyerinde konsomatris çalıştırıldığının tespit edildiği ve işyerinde bulunanlar tarafından da bu tutanakların imzalandığı görülmekle işyerinde bu fiilin işlendiği hususunun sübuta erdiği,

konsomatrislerin sadece pavyon ruhsatlı olan yerlerde çalışabileceği, içkili gazino niteliğinde ruhsatı bulunan davacıya ait işyerinde ise konsomatris çalıştırılmasının mevzuata aykırı olduğu anlaşılmakla birlikte, anılan durumun dava konusu idari işlemde dayanak olarak gösterilen 2559 sayılı Kanun'un 6. maddesine aykırılık teşkil ettiği ve anılan mevzuat uyarınca ilgili işletmeye belediye encümenince idari para cezası yaptırımının uygulanmasının mümkün olduğu, işyerinin ruhsatının iptal edilmesinin mümkün olmadığı gözetildiğinde, dava konusu işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemler iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Onuncu Dairesine; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen davada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.