Danıştay 2. Daire E.2021/11026 K.2022/5793

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

.

İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:… , K:… sayılı temyize konu kararıyla; uyuşmazlık konusu olayda, davacıya ait işyerinde meydana gelen silahlı kavgada, davacının yeğeni ve otopark çalışanı olan şahıs tarafından bir kişinin yaralanması ve bir kişinin de ölümüne neden olunması nedeniyle kamu düzeni ve genel güvenliğin olumsuz etkilenmemesi amacıyla 2559 Sayılı Polis Vazife Selahiyet Kanunu'nun 8. maddesinin (d) bendi uyarınca mahallin en büyük mülkî amiri Kuşadası Kaymakamlığı tarafından davacıya ait işletmenin 30 gün süreyle faaliyetten men edilmesine karar verilmiş ise de,

"… " adlı işyerinin anılan madde hükmünde sayılan yerler kapsamına girmediği, anılan maddenin olaya uygulanamayacağı görüldüğünden, dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yerel mahkemece her ne kadar kapatma kararının 2559 Sayılı Polis Vazife Selahiyet Kanunu'nun 8. maddesinin (d) bendine istinaden yapılamayacağı hüküm altına alınmış ise de, İl İdare Kanunu'nun 32/b ve 32/ç maddeleri ile idareye güvenlik tedbirleri uygulama yetkisi verildiği ve dava konusu işlemin bu maddeler uyarınca da tesis edilebileceği hususu gözetilmeden karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Onuncu Dairesine; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen davada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.