Danıştay 2. Daire E.2021/11078 K.2022/4885

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dosyada mevcut bilgi ve belgelerden, dava konusu otelin uzun süredir faaliyetine devam ettiği, davacı iddiasına göre, bölgenin Fatih Belediyesine bağlanmasından önce Eminönü Belediyesinden alınan daimi ruhsatlarının bulunduğu, bu ruhsatın davalı belediyece geri alınarak yerine geçici ruhsatın verildiği, ayrıca, söz konusu geçici ruhsatın alt kısmında yer alan açıklamada bir yıllık süreyle ruhsat verildiğinin yazıldığı,

bitiş süresi olarak gösterilen bir yıllık sürenin 13/10/2012 gününde dolmasına rağmen, iş yeri hakkında her hangi bir işlem tesis edilmeksizin işletmenin dava konusu işlemin tesis edildiği tarihe kadar faaliyetine devam ettiği, bu durumda; dava konusu işlemin, geçici ruhsatın süresinin dolmuş olması gerekçesiyle tesis edildiği, ilgili mevzuatta geçici işyeri açma ve çalışma ruhsatına yer verilmediğinden davacı adına 13/10/2011 tarihinde düzenlenen ruhsatın geçici ruhsat olarak kabul edilemeyeceği, ancak ruhsat verilme şartlarının bulunmaması,

şartların sonradan kaybedilmesi veya ruhsatın açık hataya yahut ilgilinin yanıltmasına veya hilesine dayalı olarak verilmesi hallerinde bu ruhsatın iptal edilebileceği, ruhsat iptal edilmeden sözkonusu iş yeri açma ve çalışma ruhsatının geçici ruhsat olduğundan ve ruhsattaki sürenin dolduğundan bahisle doğrudan faaliyetinin sona erdirilemeyeceği sonucuna varıldığından işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından.

Fatih ilçesinin 2005 tarihli 1/1000 ölçekli Koruma Amaçlı Uygulama İmar planının, 1/5000 ölçekli plan iptal edildiğinden kadük kaldığı, bu sebeple 2012 senesine kadar 1/1000 ölçekli imar planı olmadığı, bu süre zarfında, daha sonra yürürlüğe girecek imar plan şartlarına uymak kaydı ile davacının pansiyonuna ve aynı bölgede kalan diğer otel ve pansiyonlara işletmelerine devam edebilmeleri için ... tarihli ve ... karar sayılı meclis kararı ile geçici işyeri açma ve çalışma ruhsatı verildiği, 1/5000 lik Nazım İmar Planı ile 04/10/2012 tarihinde de 1/1000 lik planların yürürlüğe girdiği,

9207 Sayılı İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına ilişkin Yönetmelik uyarınca aranan yapı kullanma izin belgesi şartının yerine getirilmediği, taşınmazın konut olarak kullanılması gerekirken, ruhsatsız ve izinsiz şekilde pansiyona çevrildiği, davacı tarafından, imar durumundan dolayı işyerine ruhsat alınamadığı, yapılan yatırım göz önüne alınarak, müktesep hak teşkil etmeyecek şekilde geçici ruhsat verilmesi talebinde bulunulduğu ve ileride herhangi bir hak talep etmeyeceğinin kabul ve taahhüt edildiği, geçici ruhsatın kesin ve süresiz işyeri açma ve çalışma ruhsatı niteliği taşımadığı,

imar düzenlemelerine yönelik uygulamaların başında yapı ruhsatı ve yapı kullanma izin belgesi (iskan belgesi) aranması gerektiği, davacı şirketin otel olarak kullandığı binanın yapı kullanma izin belgesi olmadığı için işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilemediği, gerekli yapı kullanma izin belgesi olmaksızın işyerinin çalıştırılmasına yol açan karar tesis etmenin yasal düzenlemelere açıkça aykırı olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.