Danıştay 2. Daire E.2021/13087 K.2023/2846

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

Danıştay Onuncu Dairesinin 28/02/2017 günlü, E:2016/6696, K:2017/1195 sayılı bozma kararına uyularak ... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; hazine adına kayıtlı bulunan İstanbul ili, Şişli ilçesi,.

Mahallesinde bulunan, … ada, … parsel sayılı, 202 m2 yüzölçümlü taşınmazın 37,87 m2 sinin işyeri olarak kullanmak suretiyle işgal ettiinden bahisle 21/07/2007-20/07/2012 tarihleri arasındaki dönem için tahakkuk ettirilen 46.520,56-TL tutarındaki ecrimisil alacağının tahsili için davacı adına dava konusu ödeme emrinin düzenlenerek tebliğ edildiği, diğer taraftan dava konusu ödeme emriyle tahsil edilmek istenilen ecrimisil bedeline ilişkin ecrimisil ihbarnamesine karşı Mahkemelerinin E:… sayılı dosyasında dava açıldığı,

anılan dosyada ecrimisil ihbarnamesinin 23.113,86TL'lik kısmının iptaline, 23.406,70TL'lik kısmı yönünden ise davanın reddine karar verildiği gerekçesiyle dava konusu işlemin 23.113,86TL'lik kısmının iptaline, 23.406,70TL'lik kısmının ise reddine, karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; belirlenen ecrimisil bedelinin mevzuata uygun olarak takdir edildiği, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek, mahkeme kararının iptale ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.