Danıştay 2. Daire E.2021/13833 K.2021/5303

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

...

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; yetkili idarelerden usulüne uygun olarak işyeri açma ve çalıştırma ruhsatı alınmadan işyeri açıp çalıştırmak mümkün olmadığından, davalı idare elemanları tarafından yapılan denetimlerde ruhsatsız olarak faaliyet gösterdiği tespit edilen ve dosya mündericâtından ruhsat başvurusunun bulunmadığı da anlaşılan davacıya ait işyerinin, işyeri açma ve çalıştırma ruhsatı alıncaya kadar faaliyetten men’ine ve davacının idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmemiş, öte yandan, davacı tarafından resmi başvuru yapıldığı iddia edilmişse de,

bu hususa ilişkin herhangi bir bilgi ve belge sunulamadığı, davalı idare tarafından da böyle bir müracaatı bulunmadığının beyan edildiği dikkate alındığında bu iddiasına itibar edilememiş ve davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdarenin takdir hakkının bulunduğu durumlarda bu hakkı kamu yararı gözeterek kullanması gerektiği, dava dilekçesinde işyeri açma ve çalışma ruhsatı başvurusuna ilişkin belgelerin davalı idareden istenilmesi talep edilmiş olmasına rağmen Mahkemece eksik inceleme yapılarak karar verildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.