Danıştay 2. Daire E.2021/13868 K.2022/6403

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla.

Esat Polis Merkezi Amirliğince yapılan inceleme sonucunda düzenlenen raporda, bahse konu adreste içkili lokanta açılmasının asayiş ve güvenlik yönünden uygun olmadığı şeklinde görüş belirtildiği, söz konusu raporda belirtilen adreste içkili lokanta açılmasının asayiş ve güvenlik yönünden neden uygun olmadığı yönünde herhangi bir tespite yer verilmediği, Mahkemece yapılan ara karara davalı idarece verilen cevapta da bahse konu adreste içkili lokanta açılmasının asayiş ve güvenlik yönünden neden sakıncalı olduğuna ilişkin somut ve geçerli bir gerekçenin idarece sunulamadığı, iş yerinin karakola yakın mesafede bulunduğu,

emniyet güçlerinin asayişi sağlamakla görevli olduğu bölgelerde açılacak içkili lokantaların güvenlik ve asayiş açısından sakınca doğuracağı şeklindeki soyut ve kolluk kuvvetlerinin etkinliğine aykırı beyan ve ifadelerin kişinin çalışma hakkının engellenmesine gerekçe olarak gösterilemeyeceği değerlendirildiğinden, davacının alkollü içki satışı yapabilmek için ruhsat verilmesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Çankaya İlçe Emniyet Müdürlüğünce içkili lokanta izni uygun görülmediğinden dava konusu işyerinin ruhsat talebinin değerlendirilemediği, İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik'in 32. maddesinde yetkili kolluk kuvvetinin genel asayiş ve güvenlik açısından görüşünün alınmasının zorunlu kılındığı, söz konusu maddede bu görüşün usul ve yasaya uygun olup olmadığının idarece denetlenebileceğine veya değerlendirilebileceğine dair bir ifadenin de bulunmadığı, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu, yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.