Danıştay 2. Daire E.2021/14160 K.2022/5782

... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla uyuşmazlık hakkında davanın reddine karar verilmiş olup; anılan karar, Danıştay Beşinci Dairesinin 15/02/2018 günlü, E:2016/15079, K:2018/9002 sayılı kararıyla bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: ... İdare Mahkemesince, bozma kararına uyularak verilen temyize konu kararla; olayda, davacının B.Ü. isimli şahısla bazı işlemlerin yapılması hususunda görüştüğü açık ise de, söz konusu iş ve işlemlerin neler olduğu, hukuka uygun veya aykırı işlemler olup olmadığının anlaşılamadığı gibi, görüşmelerde bahsedilen paranın davacıya ödenip ödenmediği, davacının bu işlemler nedeniyle çıkar sağlayıp sağlamadığının dosyada mevcut bilgi ve belgelerden anlaşılamadığı; bu durumda, davacının eylemine uyan başka bir disiplin cezası ile cezalandırılması mümkün ise de, fiilinin Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nün 8/7. maddesi kapsamında değerlendirilmesi sonucu tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; davacı hakkında yürütülen soruşturma sonucunda, isnat edilen fiillerin davacı tarafından işlendiğinin sübuta ermesi nedeniyle, mevzuatla belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmüştür.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosyanın tekemmül ettiği görüldüğünden davalı idarenin yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.