Danıştay 2. Daire E.2021/14765 K.2022/934

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının kadro derecesi ve unvan durumu gözetilerek uzman kadrosuna atandığı, yasalarla kendisine verilen görevleri etkin, süratli ve verimli bir biçimde yürütme ve bu amaçla gereken önlemleri almakla yükümlü olan idarenin, personelini boş bulunan eşdeğer bir kadroya hizmet gereği atama noktasında takdir yetkisine sahip olduğu, idarenin mevzuat uyarınca sahip olduğu takdir yetkisinin kamu yararı ve hizmet gerekleri dışında subjektif (öznel) nedenlerle kullanıldığına dair dava dosyasında, somut bir iddia veya herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığından, davacının milli eğitim uzmanı kadrosuna atanmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen temyize konu kararla; istinaf başvurusuna konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı belirtilerek davacının istinaf başvurusunun reddine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; atama işlemlerinin haklı gerekçeye dayanmadan salt takdir yetkisine istinaden tesis edilemeyeceği, dava konusu işlemde kamu yararı ve hizmet gereklerinin gözetilmediği, takdir yetkisinin keyfi olarak kullanıldığı, emsal yargı kararlarının aksi yönünde karar verildiği, hukuk müşaviri ile temsil edilen idare lehine vekalet ücreti hükmedilemeyeceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmüştür.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.