Danıştay 2. Daire E.2021/14929 K.2021/4343

Dava Konusu İstem

Dava; Ankara İli, Altındağ İlçesi, … Mahallesi, …No adresinde işyeri açma ve çalışma ruhsatı bulunmadan otopark olarak faaliyet gösterildiğinden bahisle işyeri sahibi olan davacının 1608 sayılı Kanun'un 1. maddesi uyarınca 320,00 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ve ruhsat alınıncaya kadar işyerinin mühürlenerek faaliyetten men edilmesine ilişkin … günlü, … sayılı … Büyükşehir Belediye Encümeni kararının iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : …. İdare Mahkemesinin … günlü, E:…, K:… sayılı kararıyla; davacıya ait işyerinin işyeri açma ve çalışma ruhsatı bulunmadığının sabit olduğu ve dava konusu encümen kararında hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti : … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin temyize konu kararıyla; istinaf başvurusuna konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ruhsat verilmesi için davalı idareye defalarca başvurulduğu, yönetmelikte aranan şartları sağlamasına rağmen davalı idarece keyfi olarak ruhsat verilmediği ve dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen ve tekemmül ettiği anlaşılan dosyada, yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmeksizin Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.