Danıştay 2. Daire E.2021/1620 K.2022/2713

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

. İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı hakkında 2014 yılı dönemine ilişkin olarak performans değerlendirme formunda yer alan kriterler üzerinden yapılan değerlendirme neticesinde, 1. sınıf emniyet müdürü rütbesinde olan amiri tarafından 2,62 (yeterli ama kendisini geliştirmesi gerekir) performans puanının belirlendiği,

geçmiş yılların aksine olarak "yeterli ama kendisini geliştirmesi gerekir" performans değerlendirme notu verilmesine ilişkin değerlendirmenin ise, 2014 yılı içinde yürütülen ve 24 ay uzun süreli durdurma cezası ile tecziyesine ve öğrenim durumu itibariyle yükselebileceği kadronun son kademesinde bulunduğundan disiplin cezasının 657 sayılı Kanun'un 125. maddesi uyarınca brüt aylığının 1/2 oranında kesilmesi şeklinde uygulanmasına esas olan disiplin soruşturmasına dayandırıldığı anlaşıldığından,

uyuşmazlık konusu 2014 yılı performans değerlendirme puanının 5,00 tam puan üzerinden 2,62 (yeterli ama kendisini geliştirmesi gerekir) olarak belirlenmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; başarılı bir mesleki kariyere sahip olduğu, çalışmalarından dolayı çok sayıda maaş taltifi, teşekkür ve takdirnameler ile ödüllendirildiği, önceki yıllara ilişkin sicil notları ile performans değerlendirme puanlarının çok iyi olduğu, dava konusu 2014 yılı performans değerlendirme puanının düşük gösterilmesine ilişkin herhangi bir somut gerekçe gösterilmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmüştür.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 1. fıkrası uyarınca Danıştay Beşinci Dairesine; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen davada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.