Danıştay 2. Daire E.2021/16490 K.2021/2475

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

. İdare Mahkemesinin temyize konu kararında. Mahkemenin davanın reddine ilişkin … günlü, E:… , K:… sayılı ısrar kararının, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 27/10/2020 günlü.

E:2018/4669, K:2020/2007 sayılı kararıyla bozulması üzerine, bozma kararına uyulmak suretiyle; davacının yaklaşık 22 yıldır İl Mahalli İdareler Müdürü olarak başarılı bir şekilde görev yaptığı, görevinde başarılı olduğunun davalı idare tarafından da atamasının yapılması nedeniyle kabul edildiği, davacının görevi sırasında atanmasını gerektirecek herhangi bir olumsuz tutum ve davranışı, mesleki yetersizliği ya da başarısızlığı bulunduğunun davalı idare tarafından da ileri sürülmediği, herhangi bir disiplin cezasının veya soruşturmasının bulunmadığı,

sicillerinin iyi ve çok iyi düzeyinde olduğu dikkate alındığında, doğrudan İl Valisine bağlı İl Mahalli İdareler Müdürü olarak görev yapan davacının, görevde yükselme sınavına tabi bir kadro olan İl Mahalli İdareler Müdürlüğü görevinden alınarak daha alt bir görev olan Giresun İl Afet ve Acil Durum Müdürlüğü emrine şube müdürü olarak atanmasına ilişkin işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, işlem nedeniyle davacının yoksun kaldığı parasal tutarın dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine,

yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, 5902 sayılı Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 18. maddesinde, illerde il özel idaresi bünyesinde, valiye bağlı il afet ve acil durum müdürlükleri kurulacağı, müdürlüğün sevk ve idaresinden valinin sorumlu olduğu, afet ve acil durum il müdürü ile diğer personelin atamasının vali tarafından yapılacağı düzenlemesine yer verildiği, Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığının Giresun ilindeki teşkilatlanması sırasında ihtiyaç duyulan personel açıktan atama veya kurumlar arası naklen atama yoluyla temin edilmek suretiyle giderilmeye çalışıldığı,

İl Afet ve Acil Durum Müdürlüğünce şube müdürü olarak görev yapacak olan personelin özelliklerinin belirtilmek suretiyle Giresun Valiliğinden personel talebinde bulunulduğu, kamu hizmetini eksiksiz bir biçimde yerine getirilmesi için çözüm odaklı ve süratli hareket etmek ve İl Afet ve Acil Durum Müdürlüğünün teşkilatlanmasının tamamlanması ile kamu hizmetlerinin aksamadan yerine getirilmesi amacıyla dava konusu atama işlemini tesis edildiği; davacının, davanın hiçbir aşamasında kendisini vekil ile temsil ettirmediği,

bu itibarla davacı lehine vekâlet ücretine karar verilmesinde usul ve hukuka aykırılık olduğu belirtilerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Davacı tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği belirtilmektedir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kısmen reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının dava konusu işlemin iptali ile davacının yoksun kaldığı parasal hakların dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine ilişkin kısmının onanmasına , temyiz isteminin kısmen kabulü ile Mahkeme kararının davacı lehine hükmedilen vekâlet ücretine ilişkin kısmının bozulmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Davalı idarenin, Mahkeme kararının esasına yönelik temyiz istemine ilişkin yapılan incelemede;

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Davalı idarenin, Mahkeme kararının vekâlet ücretine ilişkin kısmına yönelik temyiz istemine gelince;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa, Danıştay'ın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.

Maddenin gerekçesinde ise, madde ile temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıklarda da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı; uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi, kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği,

bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman, hem de emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.

Öte yandan, 2577 sayılı Kanun'un 31. maddesinin yargılama giderleri konusunda yollamada bulunduğu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 323. maddesinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekalet ücreti yargılama giderleri arasında sayılmış; 326. maddesinde, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği hüküm altına alınmıştır.

1136 sayılı Avukatlık Kanununda ise, "Avukatlık Ücreti" başlıklı 164. maddesinde; avukatlık ücretinin, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade ettiği, 168. maddesinin son fıkrasında; avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarifenin esas alınacağı kurala bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden; davacının vekil aracılığıyla temsil edilmediği halde, dava konusu işlemin iptaline, işlem nedeniyle davacının yoksun kaldığı parasal tutarın dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine, yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davayı vekil aracılığıyla takip etmeyen, davacı lehine Avukatlık Asgari Ücret tarifesinde öngörülen avukatlık ücretine hükmedilmemesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan, düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden, hüküm fıkrasında yer alan "karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 2.040,00-TL vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin kaldırılması suretiyle kararın vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.

(X) KARŞI OY

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinde; "1. Temyiz incelemesi sonunda Danıştay;

a) Kararı hukuka uygun bulursa onar. Kararın sonucu hukuka uygun olmakla birlikte gösterilen gerekçeyi doğru bulmaz veya eksik bulursa, kararı, gerekçesini değiştirerek onar.

b) Kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onar." hükmüne yer verilmiştir.

Temyiz incelemesinde; incelemeye tabi karardaki gerekçenin değiştirilmesi veya maddi hata ve yanlışlıkların düzeltilmesi, eksikliklerin tamamlanması mümkün olmakla birlikte, hükmün sonucunu, kapsamını değiştirecek şekilde düzeltme yapılması mümkün bulunmamaktadır.

Temyiz istemine konu Mahkeme kararında, dava konusu işlemin iptali ile yoksun kalınan parasal hakların dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi yolunda hüküm kurulmasına karşın, vekil ile temsil edilmeyen davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.

Bu husus, yukarıda belirtildiği üzere 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamında bulunmayıp; kararın bozulmasını gerektiren "hukuka aykırılık" teşkil etmektedir.

Bu sebeple, İdare Mahkemesi kararının bu kısmının, Mahkemece yeniden bir karar verilmek üzere bozulması gerektiği oyuyla, aksi yönde oluşan düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.