Danıştay 2. Daire E.2021/16755 K.2022/4481

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

Danıştay Onuncu Dairesince verilen 22/03/2018 tarih ve E:2016/5906, K:2018/1199 sayılı bozma kararına uyularak verilen ... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu ödeme emrinin dayanağının 01/01/2009-24/05/2010 arası dönem için 84.466,60 TL ecrimisil istenilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin olduğu; bu işlemin iptali istemiyle açılan davada ...

İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile süreaşımı yönünden davanın reddine karar verildiği. Danıştay Onuncu Dairesinin 09/12/2014 tarih ve E:2012/6487, K:2014/7465 sayılı kararıyla da onanarak kesinleştiği; ödeme emrinin dayanağı olan tahakkuk işlemine karşı açılan davada uyuşmazlığın esası yönünden inceleme yapılmayarak,

usulü nedenlerle karar verilmiş olması karşısında, 6183 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca, kendisine ödeme emri tebliğ olunan şahsın böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığı yolundaki itirazlarının "borcum yoktur" kapsamında değerlendirilip yapılacak inceleme sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulması üzerine alınan ek bilirkişi raporu ile dosyadaki bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesi sonucunda, dava konusu ödeme emrinin 47.964,59-TL'lik kısmının iptaline, 36.501,01-TL'lik kısmı yönünden davanın reddine, karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, ödeme emri düzenlemesinin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek İdare Mahkemesi kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.