Danıştay 2. Daire E.2021/17350 K.2025/3905

Dava Konusu İstem

Adana ili, Aladağ İlçe Emniyet Amirliğinde ... olarak görev yapan davacı, hakkında yürütülen disiplin soruşturması sonucu 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125/E-g maddesinde yer alan; "Memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareketlerde bulunmak" hükmü uyarınca Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile tecziye edilmesine ilişkin ... günlü, ... sayılı İçişleri Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulu kararının iptali istemiyle dava açmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla; uyuşmazlıkta, polis memuru A.D'nin telefon konuşmalarından, Y.A. ve davacının maddi menfaat beklentisi içerisinde zengin erkeklerle birlikte olmaları konusunda A.D tarafından ortam hazırlandığı,

bu haliyle haklarında soruşturma yürütülen polis memurlarının Devlet Memurları Kanunu'nun 125/E-g maddesinin içerdiği eylemi kuşkuya yer verilmeyecek açıklıkta kasten işledikleri, maddi varlığı yüksek iş adamları ile masum sayılamayacak beklentiler karşılığında en azından sosyal eğlence ortamlarında bulundukları, her buluşma öncesinde ve sonrasında eğlence ortamında vakit geçirdikleri bu iş adamları hakkında kritik yaparak bir dahaki buluşmalarında kimin kiminle nasıl münasebette bulunacağının planlarını yaptıkları net bir şekilde görülmekle bu yöndeki davranışın kast unsurunun varlığını açıkça ortaya koyduğu,

davacının yukarıda açıklanan davranışıyla, "Memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareketlerde bulunmak" suçunu işlediği sübuta erdiğinden, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125/E-g maddesi gereğince "Devlet memurluğundan çıkarma" cezası ile tecziye edilmesine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı; öte yandan, davacının disiplin soruşturmasına konu eylem nedeniyle ceza yargılamasının devam ettiği ve bu yargılamanın sonucunun beklenilmesi gerektiği yönündeki iddiası ile ilgili olarak,

ceza uygulaması ile disiplin uygulaması arasında amaç, kapsam, usul ve sonuçlar bakımından temel nitelikte farklılıklar mevcut olduğu, bu sebeple kanun koyucunun, ceza uygulaması ile disiplin uygulamasını iki ayrı ve farklı alan olarak gördüğü ve bunların birbirini etkilemesini önleyici nitelikte bir düzenleme olan 657 sayılı Kanun'un 131. maddesindeki düzenlemeye yer verdiği; dolayısıyla disiplin soruşturmasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu kapsamında mütalaa edilemeyeceğinden, davacının bu iddiasına itibar edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin temyize konu kararıyla; istinaf başvurusuna konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Mahkeme kararında bir çok ön kabul ve yanlış değerlendirme bulunduğu, kararda delillendirilmeyen hususların doğruymuş gibi anlatıldığı ve genel bir karar verildiği, kararda davacı ile ilgili hiç bir değerlendirme yapılmadığı, gerekçeli kararda açıkça davacının yaptığı somut ve delillendirilmiş tek bir fiil veya menfaat teminine yönelik tek bir somut delil sunulmadığı ve kararda buna dayanılmadığı, kararda yapılan tespitlerin hiç birisinin davacıyla alakalı olmadığı, idari işlemin konusu olan eylemlere ilişkin olarak görülen ceza davasında davacının sanık olmayıp, mağdur konumunda olduğu,

isnat edilen fiilin hizmet içinde de gerçekleşmediği, davacının mesai saati dışında ve görevi ile ilgisi olmayan sosyal arkadaş ortamında bulunmasıyla ilgili olduğu, davacının özel hayatının memuriyet hayatını etkilemediği sürece disiplin cezasına konu edilemeyeceği, sonuç itibarıyla mağduru olduğu bir dosyadan kaynaklı olarak Devlet memurluğundan çıkarma cezasıyla cezalandırıldığı, bu durumun kendisini ikinci kez mağdur ettiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Her ne kadar davacının, fuhuş için aracılık eden ve/veya yer temin eden kişilerle bilerek ilişki kurma ilişki içinde olduğuna dair eylemi sübuta ermiş ise de, ceza yargılamasında; davacının mağdur sıfatında olduğu hususu da dikkate alındığında, davacının eyleminin 657 sayılı Kanun'un 125/E-(g) maddesi kapsamında olmadığı; bu fiil yönünden disiplin hukukunda yer alan tipiklik şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından, anılan madde kapsamına girmeyen fiilden dolayı tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı;

öte yandan, davalı idarece, emniyet hizmetlerinin niteliği dikkate alınarak söz konusu disiplin soruşturması kapsamında davacının eylemlerine uyan başka bir disiplin cezasının verilebileceği gerekçesiyle temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, davacının duruşma istemi 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Öte yandan, "Bir Kimseyi Fuhuşa Teşvik Etmek veya Yaptırmak veya Aracılık Etmek veya Yer Temin Etmek" suç isnadıyla A.D. hakkında açılan ve davacının mağdur sıfatıyla yer aldığı ceza davasında, A.D.'nin sözü edilen suçunun sabit olduğu ve Y.A. ile davacının fuhuş amacıyla zengin erkeklerle buluşturulduğunun anlaşılması nedeniyle mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmakta olup anılan karara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi ...

Ceza Dairesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla istinaf başvurusunun, iki fiil yönünden reddine, bir fiil yönünden ise istinaf başvurusunun kabulü ile A.D.'nin beraatine karar verildiği; anılan karara karşı temyiz yoluna başvurulması üzerine Yargıtay ... Ceza Dairesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla onama kararı verildiği ve anılan kararın kesinleştiği görülmüştür.

(X) KARŞI OY

682 sayılı KHK'nin "Devlet memurluğundan çıkarma" başlıklı 9. maddesinde, Devlet memurluğundan çıkarma cezası uygulanacak fiiller ve bu cezayı verme yetkisi ile ilgili olarak 657 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanacağı kurala bağlanmıştır.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125/E-(g) maddesinde, "Memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareketlerde bulunmak" Devlet memurluğundan çıkarma cezasını gerektiren fiiller arasında sayılmıştır.

09/05/2014 günlü, 28995 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 16/01/2014 günlü, E:2013/110, K:2014/8 sayılı kararında da; 657 sayılı Kanunu'nun 125/E-(g) maddesinde yer alan kuralın,... fıkrada genel bir belirleme yapılmadığı, disiplin cezası gerektiren hareketlerin, memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak derecede yüz kızartıcı ve utanç verici olması gerektiği düzenlenerek çerçevesinin çizildiği, kaldı ki; kural dayanak alınarak tesis edilen idari işlemlere karşı yargı yolu açık olup belirsiz olduğu ileri sürülen kavramlar ve bu kavramların belirttiği hareketler yargı kararları yoluyla da somutlaştırıldığından, Anayasa'nın 2, 38 ve 128. maddelerine aykırı olmadığına karar verilmiştir.

Yasa ile yüz kızartıcı olan eylemlerin hangileri olduğuna dair genel bir belirleme yapılmamış ise de; bazı kanunlarda yüz kızartıcı suçlara ilişkin düzenlemeler yer almış olup, bu düzenlemelerin; 657 sayılı Kanun'un 125/E-(g) maddesinde yer alan "yüz kızartıcı" kavramının somutlaştırılmasında esas alınıp, belirlilik ve öngörülebilirliğin sağlanacağı sonucuna ulaşılmıştır.

Eylem tarihinden önce yürürlükte bulunan, 3269 sayılı Uzman Erbaş Kanunu'nun (17/02/2004 - 5085 Kanun 7. md) 12. maddesinde; " Devletin şahsiyetine karşı işlenen suçlar ile basit ve nitelikli zimmet, irtikâp, iftira, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, inancı kötüye kullanma, yalan yere tanıklık, yalan yere yemin, cürüm tasniî, ırza geçmek, sarkıntılık, kız, kadın veya erkek kaçırmak, fuhşiyata tahrik, gayri tabiî mukarenet, dolanlı iflas gibi yüz kızartıcı veya şeref ve haysiyeti kırıcı suçlar ile... mahkûm olanlar" hükmüne yer verilerek fuhşiyata tahrik, yüz kızartıcı sayıldığından,

davacıya atfedilen bu eylemin sübut bulması halinde. 657 sayılı Kanun'un 125/E-(g) maddesi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarma cezası verilmesi, hukuksal denetimin de bu çerçevede yapılması gerekir.

Adli yargıda yapılan ceza yargılamasında; davacının mağdur sıfatında olduğu, hakkında fuhuş veya fuhşiyata tahrikten ceza bulunmadığı dikkate alındığında, davacının eyleminin 657 sayılı Kanun'un 125/E-(g) maddesi kapsamında olmadığı sonucuna varılmıştır. Öte yandan, davalı idarece, emniyet hizmetlerinin niteliği dikkate alınarak söz konusu disiplin soruşturması kapsamında davacının eylemlerine uyan başka bir disiplin cezasının verilebileceği de açıktır. Bu durumda; yüz kızartıcı hal ve davranışlar nedeniyle verilen disiplin cezasına ilişkin temyize konu kararın yukarıda aktarılan gerekçe ile bozulması gerektiğinden, Daire kararına katılmıyorum.