Danıştay 2. Daire E.2021/17517 K.2022/2020

2- ... Genel Müdürlüğü

VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava Konusu İstem : Dava; Ankara İl Emniyet Müdürlüğü emrinde polis memuru olarak görev yapan davacının, Emniyet Hizmetleri Sınıfı Mensupları Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliği'nin 34. maddesine istinaden Kütahya İl Emniyet Müdürlüğü emrine naklen atanmasına ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğünün 23/07/2015 tarihli işleminin iptali istemiyle açılmıştır. ... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla, davanın reddine karar verilmiş olup, anılan ret kararı, Danıştay Beşinci Dairesinin 06/11/2017 günlü, E:2016/6872, K:2017/22032 sayılı kararı ile, eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiği gerekçesiyle bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : Bozma kararına uyularak, yapılan yargılamada ...

İdare Mahkemesince verilen temyize konu kararla; uyuşmazlıkta, yasalarla kendisine verilen görevleri etkin, süratli ve verimli bir biçimde yürütme ve bu amaçla gereken önlemleri almakla yükümlü olan idarenin, davacı ile ilgili olarak hususlar dikkate alarak yürüttüğü emniyet hizmetlerinin gereği ve kamu yararı gözetilerek ve 657 sayılı Yasanın 76. maddesinde tanınan takdir yetkisine dayanılarak hizmetinden daha iyi faydalanmak için gerekli gördüğü ihtiyaç nedeniyle, aynı hizmet bölgesi içerisinde ve genel atama döneminde yapılan planlama dahilinde kadro derecesi değişmeden, boş bulunan kadroya hizmet gereği atama yaptığı,

personelin asayişle ilgili zorunlu sebepler nedeniyle boş bulunan eşdeğer bölgeye ve eşdeğer göreve atanmasında idarenin hizmet dışı nedenlere dayandığı hususunda herhangi bir bilgi ve belge ortaya konulamadığı; idareler, emri altındaki personeli belli bir yer ya da görevde sürekli olarak tutmak mecburiyetinde olmadıkları gibi bir personelin görev yerinin değiştirilebilmesi için başarısızlığının ya da benzeri sebeplerin aranamayacağı, zira; bu tür iş ve işlemlerin idarenin işleyişinin bir parçası olduğu,

ayrıca davacı hakkında tesis edilen disiplin cezası, görev yeri değişikliği tedbiri gözönüne alındığında, Yönetmeliğin 34. madde kapsamında davacının bulunduğu yerde görev yapma niteliğini kaybettiği sonucuna varıldığından davacının, Kütahya İl Emniyet Müdürlüğü emrine naklen atanmasına ilişkin ilişkin işlemde hizmet gerekleri ve takdir yetkisi yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı; öte yandan davacının Kütahya Emniyet Müdürlüğü bünyesinde görev yapmakta iken 18/06/2020 tarihli Makam Onayı ile hakkında yürütülen soruşturmalar neticesinde kamu görevinden çıkarıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; Emniyet Hizmetleri Sınıfı Mensupları Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliği'nin 34. maddesine belirtilen şartların oluşmadığı, görevini gereği gibi ifa ettiği, terfilerini zamanında aldığı, anne ve babasının sağlık sorunlarının bulunduğu, eşinin Keçiören İlçe Sağlık Müdürlüğünde ebe olarak görev yaptığı, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Davalı Emniyet Genel Müdürlüğü tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği yolunda cevap verilmiştir. Davalı İçişleri Bakanlığı tarafından ise cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Başkanlık Kurulunun, Danıştay dava dairelerinin görevlerini belirleyen ve 19/12/2020 günlü, 31339 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak, yayımı izleyen ay başından itibaren yürürlüğe giren 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararı uyarınca doğrudan Dairemiz esasına alınan davada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.