Danıştay 2. Daire E.2021/18501 K.2021/5172

Dava Konusu İstem

Dava, Ankara ili, Çankaya ilçesi, … Sokak, No:… adresinde davacı tarafından otel olarak işletilen işyerine ait kapalı otoparkın, işyeri açma ve çalışma ruhsatı ibraz edilmediğinden bahisle, 1608 sayılı Kanun'un 1. maddesi uyarınca 154,00-TL idari para cezası verilmesine ve noksanlığın 10 gün içerisinde giderilmemesi halinde faaliyetten men edileceğine ilişkin … günlü, …sayılı Ankara Büyükşehir Belediye Encümeni kararının iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesinin 24/03/2016 günlü, E:2016/599, K:2016/2045 sayılı bozma kararına uyularak verilen … İdare Mahkemesinin … günlü, E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, Belediyece ittihaz edilen karara davacının muhalif hareket ettiği hususunun hiçbir tereddüte yer vermeyecek şekilde davalı idarece tespit edilemediğinin görüldüğü, dolayısıyla yeterli tespit yapılmadan 1608 sayılı Kanun uyarınca işlem tesis edilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline hükmedilmiştir.

Daire Kararının Özeti : Davalı idarenin temyiz başvurusu üzerine, Danıştay İkinci Dairesinin kararıyla; dava konusu olayda uyuşmazlığın, davacıya ait işyerinin 1608 sayılı Kanun'un 1. maddesine dayanılarak çalışma ruhsatı ibraz edilmediğinden bahisle idari para cezası verilmesi ve noksanlığın 10 gün içerisinde giderilmemesi halinde faaliyetten men edileceğine ilişkin Belediye Encümeni kararından kaynaklanmakta olduğu, bu haliyle encümen kararının 5326 sayılı Kanun'un 16. maddesinde belirtilen idari yaptırım niteliğinde bir işlem olduğu, 1608 sayılı Kanun'da ise, idari yaptırımlara karşı itiraz konusunda görevli Mahkemenin gösterilmediği,

Kabahatler Kanunu'nun 5560 sayılı Kanunla değişik 3. maddesinde belirtildiği üzere idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerin, diğer kanunlarda aksine bir hüküm bulunmaması halinde uygulanacağının açıkça belirtilmiş olması karşısında, uyuşmazlığın 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 3. ve 27/1. maddeleri gereği adli yargı bünyesinde bulunan Sulh Ceza Hâkimliğince çözümlenmesi gerektiği sonucuna ulaşıldığı,

bu durumda, İdare Mahkemesince davanın görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek bir karar verilmesinde usul hükümlerine uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına hükmedilmiştir.

KARAR DÜZELTME TALEBİNDE

BULUNANIN İDDİALARI

Davacı tarafından; dava konusu işlemin idari para cezasına ilişkin kısmının … Sulh Ceza Mahkemesinin … D.İş sayılı dosyasından tesis edilen kararla kaldırıldığı, işyerinin kapatılmasına ilişkin kısım hakkında ise karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği, dava konusu işlemin adli yargıda çözümlenmesi gereken kısmının adli yargıda çözümlenmiş olduğu, idari yargıda çözümlenmesi gereken kısmının da idari yargıda çözümlenmesi gerektiği ileri sürülerek, Danıştay İkinci Dairesince verilen kararın düzeltilmesi istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile bozma kararı kaldırılarak, dava konusu işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Kararın düzeltilmesi dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesinin 1/c fıkrasına uygun bulunduğundan, davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile Danıştay İkinci Dairesinin 24/02/2021 günlü, E:2021/4299, K:2021/281 sayılı kararı kaldırılarak uyuşmazlığın esası yeniden incelendi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.