Danıştay 2. Daire E.2021/188 K.2022/514

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

. İdare Mahkemesinin … günlü, E:…, K:… sayılı kararıyla.

10/08/2005 gün, 25902 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik'in 6. maddesine göre, yetkili idarelerden usulüne uygun olarak işyeri açma ve çalışma ruhsatı alınmadan işyeri açılamayacağı ve çalıştırılamayacağı, işyeri açma ve çalışma ruhsatı alınmadan açılan işyerlerinin yetkili idareler tarafından kapatılacağının hüküm altına alındığı, olayda, Ankara İli, Altındağ İlçesi,. Caddesi,.

Sokak, No:… adresinde bulunan ve davacı tarafından işletilen ''…'' isimli işyerinde işyeri açma ve çalışma ruhsatı alınmadan lokanta olarak faaliyet gösterildiği hususunun 18/02/2019 tarihli tutanakla tespit edildiği, 22/04/2019 tarihli ara kararıyla davalı idareden "Davacının ruhsat başvurusunun olup olmadığının, ruhsat başvurusu varsa bu başvurunun kabul edilip edilmediğinin, ruhsat başvurusu kabul edilmediyse kabul edilmeme gerekçesinin sorulmasına ve buna ilişkin bilgi ve belgelerin onaylı örneğinin gönderilmesinin istenilmesine" karar verildiği,

davalı idare tarafından verilen ve 13/05/2019 günlü mahkeme kayıtlarına alınan savunma dilekçesinde davacının herhangi bir müracaatının bulunmadığının belirtildiği, öte yandan, her ne kadar dava dilekçesinde ruhsat başvurusunda bulunulmasına rağmen ruhsat başvurusunun alınmadığı ileri sürülmekte ise de; ruhsat başvurusunda bulunulduğuna dair herhangi bir evrakın sunulmadığı, diğer taraftan ruhsat başvurusunun alınmamasının ya da işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilmesi talebinin reddinin görülmekte olan davanın konusu olmadığının açık olduğu,

bunun ancak haricen dava edilebileceği, bu durumda, davacının işyeri açma ve çalışma ruhsatı almadan faaliyette bulunduğu hususunun sabit olduğu görüldüğünden, işyeri açma ve çalışma ruhsatı alınmadan lokanta olarak faaliyet gösterildiği tespit edildiğinden bahisle, anılan işyerinin ruhsat alınıncaya kadar kapatılmasına, ayrıca davacının 1608 sayılı Kanun'un 1. maddesi uyarınca 320,00-TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti : … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesinin temyize konu kararıyla; istinaf başvurusuna konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; davalı işletmenin İşyeri Açma ve Çalışma Yönetmeliği’nin 6. maddesine aykırı olarak, ruhsat almadan faaliyet gösterdiğinden bahisle 1608. sayılı Kanun’un 1. maddesi gereğince 320 TL idari para cezası tahakkuk edildiği, tebligatın gereğinin yerine getirilmemesi halinde tebliğden itibaren 15 gün içinde iş yerinin kapatılacağının belirtildiği, ruhsat başvurusunda bulunulduğu ancak davalı idare tarafından 29/03/2019 günlü ecrimisil ihbarnamesi gönderildiği, mezkûr işletmede fuzuli şagil durumunda bulunduğu,

bu sebeple adına tahakkuk ettirilen 46.844,77 TL’yi ödemesi gerektiği, gönderilen işbu ecrimisil başvurusu gereği yerine getirilmeden de davalı İdarece ruhsat başvurularının kabul edilmediği, 320 TL değerindeki idari para cezasının ödendiği, ecrimisil ihbarnamesinin haksız ve hukuka aykırı nitelikte olduğu, ortada haksız bir işgal durumu bulunmadığı, ecrimisil ihbarnamesine itiraz edildiği ileri sürülerek dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmesi ve mahkeme kararının bozulması talep edilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosyanın tekemmül ettiği görüldüğünden davacının yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.