Danıştay 2. Daire E.2021/1931 K.2021/863

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; geçmiş yıllar sicil not ortalamaları dikkate alınmaksızın ve herhangi bir somut bilgi ve belge de sunulmaksızın davalı idarece davacının sicil notunun 61 olarak düzenlenmesi, mevzuat hükümlerine ve sicillerin objektifliği ilkesine aykrı olduğundan, davaya konu sicil raporunda hukuka uygunluk görülmediği;

öte yandan, davalı idarece davacının sicil notunun 61 olarak düzenlenmesinde gerekçe olarak davacının anılan sicil dönemi içerisinde usulsüz yardım toplama fiili nedeniyle uyarma cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin işlem gösterilmiş ise de, anılan disiplin cezasına konu işlem ve bu işlemin tesisine neden olan fiilin niteliği dikkate alındığında, sicil raporunun 6, 8 ve 13. başlıklar haricindeki tüm kısımların 40-50 ortalamasında doldurulmasını gerektirmeyeceği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu sicil notunun, davacının yıl içindeki durumu ile yürütülen soruşturma kapsamında davacı hakkında verilen uyarı cezası da değerlendirilerek verildiği, iki sicil amiri arasında on puandan fazla fark olması nedeniyle üçüncü sicil amirinin değerlendirmesinin esas alındığı ileri sürülerek Mahkeme kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.