KÜNYE
Danıştay 2. Daire Başkanlığı 2021/1956 E., 2024/1287 K.·T.C. Danıştay İkinci Daire
- Karar tarihi
- 29 Şubat 2024
- Esas No
- 2021/1956
- Karar No
- 2024/1287
- Temyiz eden (davalı)
- ... Valiliği
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... İdare Mahkemesince verilen ...günlü, E:..., K:... sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
557 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
Dava Konusu İstem
Dava; Erzurum ili, Aşkale Emniyet Müdürlüğünde polis memuru olarak görev yapan davacının, İstanbul ilinde görev yaptığı dönemde hakkında yürütülen disiplin soruşturması neticesinde "hizmet içinde resmi sıfatının gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak eylem ve davranışlarda bulunmak'' fiilini işlediğinden bahisle Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nün 7/B-1 ve 15. maddeleri uyarınca "6 ay kısa süreli durdurma" cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Valiliği İl Polis Disiplin Kurulunun ...günlü, ... sayılı kararının iptali istemiyle açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ...
İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; hakkında teknik takip kararı alınan polis memuru S.G. ile şüpheli şahıs Ö.Ç. arasında geçen iletişim tespit tutanağı dökümleri incelendiğinde iletişim tutanağında x isimli şahıs olarak belirtilen kişinin davacı olduğu yönünde açık bir delil bulunmadığı, ayrıca davacının Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma kapsamında bu şahıslarla yapılmış herhangi bir iletişim kaydına rastlanmadığının anlaşıldığı,
bu durumda davacının trafik uygulamasına yakalanan, alkollü ve ehliyetsiz olan kişiye herhangi bir işlem yapmaksızın serbest bıraktığı yönünde kendisine atfedilen eylemin, her türlü şüpheden uzak açık bir şekilde davacı tarafından işlendiğinin ortaya konulamadığı, davalı idarece tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından, telefon görüşme tapelerinin incelenmesinden; Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü B Bölgesi Ekipler Amirliğinde görevli polis memurlarının uygulama noktasında durdurulan Ö.Ç. isimli kadın vasıtasıyla çeşitli tarihlerde polis memuru S.G. ile görüştükleri, polis memuru S.G.'nin trafik kontrollerinde durdurulan Ö.Ç. isimli kadının bırakılması, sürücü kontrol ve sorgulamasından muaf tutulması, ceza yazılmaması, aracının bağlanmaması konularının görüşüldüğü, olay günü aracı durdurulan Ö.Ç.'nin polis memuru S.G.'yi arayarak telefonu M.H.'ye verdiği, M.H.'nin de telefonu (X) isimli polis memuruna verdiği ve görüştürdüğü, anılan (X) isimli şahsın davacı olduğunun tespit edildiği, davacının bu eylemi ile isnat edilen fiili işlediğinin sabit olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI
Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ :...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Onikinci Dairesi tarafından, Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesine; anılan Daire tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 1. fıkrası uyarınca ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Danıştay Beşinci Dairesine; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından ise Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 2. Daire, E. 2021/1956, K. 2024/1287, 29 Şubat 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama