Danıştay 2. Daire E.2021/227 K.2021/4963

Dava Konusu İstem

Dava, Manisa-Akhisar Yolu D-... nolu devlet karayolu üzerinde bulunan akaryakıt istasyonu içerisinde yer alan içkili lokantanın, 4250 sayılı İspirto ve İspirtolu İçkiler İnhisarı Kanunu'nun 6. maddesi uyarınca işyeri açma ve çalışma ruhsatının hükümsüz kaldığından bahisle kapatılması yönünde verilen ... günlü, ... sayılı Encümen kararı gereğince, işyerinin 26/05/2014 tarihinde kapatmaya hazır hale getirilmesine ilişkin Saruhanlı Belediye Başkanlığının 21/05/2014 günlü işleminin iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesinin ... günlü, E: ..., K: ... sayılı kararıyla.

4250 sayılı İspirto ve İspirtolu İçkiler Kanunu'nun 6. maddesi uyarınca davacının işletmesine ait işyeri açma ve çalıştırma ruhsatının hükümsüz kaldığından bahisle işyerinin kapatılmasına karar verildiği görülmekte ise de; işyeri açma ve çalıştırma ruhsatının iptal edilmediği ve TAPDK tarafından verilen açık alkollü içki satış belgesinin süre uzatım işleminin 31/03/2014 tarihinde yapıldığı ve bu nedenle yürürlüğünü koruduğu görülmekte olup, ilgili yasa metninin mevcut işyeri açma ve çalıştırma ruhsatlarının doğrudan hükümsüz sayıldığına ilişkin bir hüküm içermediği,

belediyelere mevcut ruhsatların yeni düzenleme karşısında durumlarının yeniden değerlendirilmesi bakımından bir yükümlülük getirdiği sonucuna varıldığından, davacının işyerinin kapatılması yönünde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Daire kararının özeti : Davalı idarenin temyiz başvurusu üzerine, Danıştay Onuncu Dairesinin 03/06/2020 günlü, E:2016/9109, K:2020/1559 sayılı kararıyla; mevzuatta işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptal edilmesi usulunün düzenlendiği, bu kurala uyulmadan doğrudan işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptalinin mümkün olmadığı dikkate alındığında, bu usul takip edilmeksizin 07/06/2002 tarihinde aldığı içkili lokanta konulu işyeri açma ve çalışma ruhsatıyla faaliyet gösterdiği sabit olan davacının içki satışında bulunduğu gerekçesiyle doğrudan ruhsatının iptal edilmesi işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı;

öte yandan davacıya ait işyerine 15/06/2006 tarihinde Türkiye Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunca açık alkollü içki satış belgesi verildiği, bu belgenin geçerliliğinin devam ettiği göz önünde bulundurulduğunda, 4250 sayılı İspirto ve İspirtolu İçkiler Kanunu'nun 6. maddesi uyarınca davacıya ait işyerinin ruhsatının hükümsüz hale geldiğinden bahisle işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptali işleminde bu yönüyle de hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle Mahkeme kararının gerekçeli onanmasına karar verilmiştir.

KARAR DÜZELTME TALEP EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; 4250 sayılı İspirto ve İspirtolu İçkiler Kanunu'nun 6. maddesi uyarınca, akaryakıt istasyonlarının mağaza ve lokantalarında alkollü içkilerin satışının yapılamayacağı; davacının işlettiği işletmenin yasanın emredici hükümleri kapsamında yer aldığı ileri sürülerek Daire kararının düzeltilmesi istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Düzeltilmesi istenen kararın yöntem ve yasaya uygun olduğu, bu nedenle istemin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Karar düzeltme isteminin kabul edilerek, İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

Kararın düzeltilmesi dilekçesinde ileri sürülen nedenler, 2577 sayılı Kanunun Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi hükmüne uygun bulunduğundan, davalı idarenin karar düzeltme isteminin kabulü ile Danıştay Onuncu Dairesinin 03/06/2020 günlü, E:2016/9109, K:2020/1559 sayılı kararı kaldırılarak uyuşmazlık yeniden incelendi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.