Danıştay 2. Daire E.2021/2307 K.2023/1202

... İdare Mahkemesinin … günlü, E: …, K: … sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş ve bu karar Danıştay Onaltıncı Dairesinin 10/11/2015 günlü, E: 2015/22767, K: 2015/6899 sayılı kararı ile bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ...

İdare Mahkemesinin Danıştay Onaltıncı Dairesinin bozma kararına uyularak verilen temyize konu kararıyla; davacının yalnızca haksız yere tayininin çıkartıldığı yolundaki beyanının, mesleğin onur ve saygınlığını zedeleyici veya amir ya da üstlerinin eylem ve işlemlerini eleştirici nitelikte bir fiil olarak değerlendirilmesinin mümkün bulunmadığı, ayrıca söz konusu söylemlerinin AİHS’nin 10’uncu maddesindeki “ifade özgürlüğü” korumasından yararlandırılması gerektiği hususları birlikte değerlendirildiğinde;

davacının basına yansıyan ifade ve demeçlerinin Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nün 8. maddesinin 35. bendi kapsamında değerlendirilmesi suretiyle meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; davacı ve ... tarafından basına demeç verdiklerinin sabit olduğu, davacı daha önce disiplin cezası almış olduğundan tüzüğün 15.maddesinin uygulanmasına yer olmadığı, dava konusu işlemin hukuka uygun olarak tesis edildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra dosyanın tekemmül ettiği görüldüğünden davalı idarenin yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.